Co Día do Pai á volta da esquina, dúas nais de A Barcala (Cambre) relatan como educan aos seus fillos sen estereotipos para normalizar os distintos modelos familiares. Almudena Puente e Chus Labrador son nais dos xemelgos Bruno e Xoel desde 2022 e defenden que o respecto e a explicación honesta evitan prexuízos. Din que os nenos aceptan a diversidade con naturalidade cando o contorno non a marca como excepcional. A súa experiencia serve de exemplo para familias diversas e para centros educativos que adaptan celebracións como o Día da Familia.
A convivencia diaria no seu fogar mostra que os menores non considéran estraño ter dúas nais. Relatan unha anécdota recente: no coche, un dos pequenos preguntou por que tiña dúas nais, e a resposta foi directa e sinxela, explica a parella. Para elas, esa claridade forma parte da educación afectiva que pretenden transmitir. Evitar discursos que sitúen unhas familias como «normais» e outras como diferentes é clave, recalcan.
As protagonistas tamén recoñecen que a resistencia segue presente nalgúns adultos do seu contorno. Algúns familiares cuestionaron a súa decisión de ser nais e plantearon a suposta necesidade dunha figura paterna no fogar. A pesar deses reparos, ambas subliñan que a experiencia de formar a familia que desexaban foi moi gratificante. A crianza, engaden, lles deu máis certezas que dúbidas.
Normalizar a diversidade desde a infancia
Na escola, explican, estendeuse a celebración do Día da Familia, algo que facilita que non se fagan distincións entre fogares. Sinalan que, se os centros preparan actividades para as figuras parentais, aos seus fillos non lles custaría levar debuxos para as súas dúas nais. Para a parella, o importante é que os nenos vexan reflectida na aula a pluralidade de modelos e que non se establezan xerarquías entre eles.
«As familias son todas válidas»
Os xemelgos escoitan na casa que existen moitas formas de familia —dúas nais, dous pais, nai ou pai sós, fogares con avós, etc.— e interiorízano con naturalidade. No seu contorno escolar e lúdico, esa visión reforzase cando os adultos non sinalan o diferente como algo negativo. Segundo as nais, os prexuízos non residen nos nenos senón nos mensaxes transmitidos polas xeracións anteriores.
Obstáculos, decisións e transparencia
O acceso á maternidade tampouco estivo exento de trabas sociais. Relatan que, desde que expresaron a súa intención de ser nais, recibiron comentarios críticos sobre a viabilidade de criar entre dúas mulleres. A pesar diso, ambas consideran que a decisión foi a correcta e que a convivencia cos fillos confirmou esa convicción. A experiencia aportoulles un aprendizaxe persoal e familiar profundo.
«En canto teñan uso de razón explicarémoslles todo»
Respecto á paternidade biolóxica, as nais explican que os seus fillos non coñecerán ao doador, porque non se pode identificalo, pero que non ocultan a historia. Anuncian que, chegado o momento, ofrecerán a Bruno e Xoel unha explicación adaptada á súa idade sobre como foron concebidos. A transparencia forma parte do seu proxecto educativo e afectivo.
No cotián, a parella optou por non celebrar de forma exclusiva o Día da Nai ou o Día do Pai no fogar. Prefiren que as conmemoracións sexan inclusivas e que os centros educativos fomenten actividades que recoñezan a multiplicidade de fogares. Sinalan que esa sensibilidade evita situacións incómodas para os nenos e facilita a aceptación social.
O testemuño de Almudena e Chus enmárcase nun cambio cultural máis amplo: a mocidade parece integrar con maior facilidade a diversidade familiar, mentres que as restricións persisten nalgúns adultos. Para elas, a solución pasa por educar sen estigmas e por normalizar no día a día que non existe unha única forma válida de familia. Iso é a mensaxe que queren transmitir a outros progenitores e ás institucións educativas.
A súa recomendación final é sinxela: explicar con naturalidade, acompañar con agarimo e evitar que os adultos impoñan etiquetas. Así, conclúen, os nenos medran con respecto por todas as formas de fogar e contribúen a unha sociedade menos prexuiciosa. A experiencia destas familias en Cambre é, na súa opinión, unha mostra de que o cambio social é posible e necesario.
