Óscar Beceiro, veterinario e etólogo da Coruña, atende desde a súa clínica Kavure a cans, gatos e especies exóticas como papagaios e coellos para diagnosticar e tratar problemas de conducta. En 2026 a súa consulta recibe cada vez máis solicitudes por alteracións do comportamento e por dúbidas das familias sobre a saúde mental dos seus animais. O seu traballo combina visitas a domicilio, telemedicina e análises detalladas de sinais mínimas —desde a posición dos bigotes ata o movemento da cola— para ofrecer solucións individualizadas. O obxectivo é evitar conflitos e mellorar a convivencia entre persoas e animais.
A etoloxía clínica defínese como a especialidade veterinaria que estuda e trata o comportamento dos animais en contextos domésticos e de convivencia. Beceiro lembra que, aínda que a disciplina ten as súas raíces na segunda metade do século XX, segue a ser pouco coñecida para o gran público. Moitas familias desconectan a conduta das súas mascotas de posibles problemas médicos ou psicolóxicos e consultan primeiro a educadores ou adestradores.
Na súa práctica, Beceiro insiste en que o tratamento do comportamento require unha ollada médica e científica: entender os mecanismos de aprendizaxe, os neurotransmisores e a organización cerebral. Ademais, subliña que estes procesos estudáronse historicamente en modelos moi diversos —desde ratos ata aves—, polo que as solucións non son exclusivas de cans e gatos.
Unha especialidade en alza
A demanda de consultas de etoloxía clínica medrou nos últimos anos, segundo o veterinario. As causas son variadas: maior sensibilidade sobre o benestar animal, incremento de mascotas exóticas nos fogares e unha maior disposición das familias a investir tempo e recursos en resolver problemas conductuais. Non obstante, persiste a confusión entre adestramento e diagnóstico clínico.
«Somos etólogos clínicos, é dicir, especialistas en medicina do comportamento.»
Beceiro explica que educadores e etólogos non son rivais, senón complementarios. Mentres o educador traballa técnicas de aprendizaxe e reforzo, o etólogo investiga se existe unha causa médica, neurolóxica ou emocional subxacente que explique a conduta. Unha avaliación completa evita tratamentos inadecuados e aborda a raíz do problema.
O ‘diván’ moderno: visitas, gravacións e telemedicina
Lonxe do cliché dun animal deitado nun sofá, o “diván” dun etólogo é calquera ferramenta que permita entender como percibe o seu contorno o paciente. Beceiro utiliza gravacións de vídeo, entrevistas cos titores e observacións no domicilio para reconstruír o contexto no que aparece a conduta problemática.
«Ao final, que é o que se fai nun diván? Trátase de entender o seu punto de vista e afondar no que está a pasar na súa cabeza. Ese é o noso diván.»
A telemedicina simplificou moito o traballo: os propietarios poden enviar vídeos desde o móbil e recibir pautas e axustes terapéuticos sen necesidade de desprazarse. Non obstante, o veterinario recalca a importancia da inspección in situ cando hai dúbidas diagnósticas ou risco para a integridade do animal ou das persoas.
Na súa clínica na Coruña, Kavure, Beceiro combina consultas presenciais con traballo a domicilio, especialmente en casos de especies exóticas. Papagaios, furóns e coellos amosan condutas que, interpretadas correctamente, permiten intervencións precoces e máis eficaces. Detectar sinais como a posición dos bigotes nos gatos ou a lateralidade da cola nos cans pode marcar a diferenza.
Para as familias, o etólogo ofrece recomendacións prácticas: observar patróns, rexistrar episodios problemáticos, manter rutinas previsibles e evitar castigos que aumenten a ansiedade. A educación en positivo e a modificación do contorno son pila
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.