Cando a placa se usa como ameaza: a xustiza frea o abuso de autoridade nas estradas galegas

Que ocorre cando quen debe velar polo cumprimento da lei a converte en instrumento de revancha persoal? Un xulgado de Pontevedra acaba de dar resposta a esa pregunta cunha sentenza que toca de preto á Policía Local de Sanxenxo: o seu responsable de servizo foi declarado culpable dun delito leve por exhibir a súa acreditación profesional para intimidar a unha condutora de autobús.

O tribunal, en concreto o Xulgado de Instrución número 2 do Tribunal de Instancia de Pontevedra, impuxo unha sanción económica de 450 euros polo uso indebido de insignia. Unha cantidade modesta, si, pero o valor do fallo trascende o importe: establece que a condición de axente non é un comodín que poida xogarse nun enfado particular ao volante.

Unha disputa de tráfico que se descontrolou

Os feitos xulgados producíronse en setembro de 2025 en Poio, sobre a PO-308. Un autocar de liña que une O Grove con Pontevedra, operado por Monbus, incorporábase á vía tras recoller viaxeiros. Un turismo privado que circulaba polo seu lado interpretou que esa manobra fora incorrecta e, en lugar de ignorar o incidente, o seu condutor —un mando policial no seu tempo libre— decidiu tomarse a xustiza pola súa man.

Segundo o acreditado no procedemento, o axente perseguiu o vehículo de pasaxeiros ata a súa seguinte parada, colocouse diante do autocar en marcha atrás e bloqueou o paso durante varios minutos, xerando retencións detrás. Despois mostrou a súa placa e lanzou á condutora unha advertencia con evidente carga intimidatoria, apuntando que escollera mal o día e a persoa con quen ter ese cruzamento.

A mensaxe de fondo: a autoridade non é patrimonio persoal

O caso plantea unha reflexión que vai máis alá do episodio concreto. O delito leve de uso indebido de insignia existe precisamente para protexer a cidadanía fronte a quen invoca unha condición oficial sen sustento legal para iso. Que a persoa condenada sexa, ademais, o propio xefe de servizo dun corpo policial engade unha capa de gravidade institucional: o exemplo debe vir de arriba.

Os corpos de Policía Local galegos viron nos últimos anos como algúns dos seus integrantes protagonizaban situacións límite nas estradas —hai constancia pública de episodios de persecucións que acabaron en accidentes na comarca—, e cada caso erosiona a confianza cidadá que estes servizos precisan para funcionar. A condución agresiva e o exercicio de revanchas ao volante son, ademais, condutas que as administracións combaten activamente entre o persoal condutor profesional e de servizo público, o que fai máis chamativo que o reproche aquí provena dun mando policial.

Unha sanción pequena, un precedente relevante

Cábese preguntar se 450 euros son proporcionais á gravidade de bloquear un transporte público de viaxeiros e atemorizar a súa condutora. A cualificación como delito leve limita a marxe punitiva do xuíz, e quizais ese sexa un dos debates que o caso deixa sobre a mesa: a adecuación do catálogo penal aos abusos de autoridade de baixa intensidade pero alto impacto na vítima.

Sexa como for, a resolución cumpre unha función disuasoria. Calquera axente que contemple a posibilidade de exhibir a súa placa nun altercado particular debería saber que a xustiza pode —e pode comprobarse que fai— esixir contas. A placa entrégase para servir ao público, non para gañarse unha pique.

En definitiva, a sentenza confirma que a Autoridade non blinda a ninguén: o mando da Policía Local de Sanxenxo pagará a súa multa e o episodio quedará como recordatorio de que o uniforme, fóra de servizo, non confire ningún dereito a intimidar. Unha lección cara en reputación, aínda que barata en euros, para todo o colectivo policial.