As cociñas seguen a ser o punto máis delicado de calquera vivenda cando se trata de seguridade. O fogo declarado este luns nun piso da Rúa Irmáns Vilar Ponte, en Lugo, é a última ilustración diso: unha simple tixola sobre o fogo acabou prendendo a campana extractora e calcinando a cociña dunha cuarta planta.
O suceso produciuse arredor das catro e media da tarde. O máis revelador do episodio non foi tanto a orixe —unha neglixencia doméstica das máis comúns— como a reacción de quen vivían alí: unha explosión fixo que os catro membros da familia abandonasen o piso de inmediato, baixasen as escaleiras coa roupa que levaban posta e se ocupasen de avisar ao resto do edificio tocando porta a porta. Esa cadea de alertas evitou o que puido ser moito peor.
Unha desaloxación exprés no corazón do edificio
Unha ducia de veciños viuse obrigada a saír á rúa mentres o servizo de Bombeiros traballaba na extinción. As chamas quedaron controladas nunha media hora, tralo cal os efectivos procederon a arexar o inmoble antes de permitir o regreso dos residentes. O fume, segundo relatou unha das inquilinas, ocupou o piso en cuestión de segundos, un dato que dá idea da velocidade coa que evoluciona este tipo de fogo.
O inimigo doméstico que nunca desaparece
Os incendios orixinados na cociña concentran ano tras ano unha parte significativa dos sinistros en vivendas, e a campana extractora é un actor recorrente: acumula graxa, actúa como cámara de aire quente e converte unha chama momentánea nun incendio establecido. Os bombeiros insisten con regularidade en non abandonar nunca recipientes sobre o fogo e en non usar auga para apagar aceite a arder, unha reacción instintiva que multiplica o risco.
Neste caso, a rápida fuxida e o aviso porta a porta son o elemento máis positivo da xornada: sen esa iniciativa, a ducia de desaloxados podería ter tido un desenlace distinto.
Licións para calquera comunidade de veciños
O episodio de Lugo deixa unha reflexión que vai máis alá do susto: as comunidades de veciños rara vez teñen protocolos de desaloxación, e a maioría de quen habitan edificios de vivendas non sabería como actuar ante fume no portal. Este luns, o instinto e a solidariedade funcionaron. A pregunta é cantas escaleiras da cidade dependerían da mesma casualidade.
O fogo quedou extinguido e os residentes puideron regresar aos seus domicilios, pero a cociña calcinada do piso de Irmáns Vilar Ponte servirá durante un tempo como recordatorio de que a prevención comeza no fogón —e de que ninguén debería deixar unha tixola soa ao fogo.
