Unha sala de proba diagnóstica / SERAM
Ata 80.000 euros anuais, é o salario bruto anual que cobra un dermatólogo -unha das especialidades máis demandadas polos MIR ano tras ano- ou un radiólogo con máis de dez anos de experiencia na sanidade privada.
70.000 se se trata da pública. Estas especialidades lideran o ranking salarial en Medicina na 'Guía salarial 2026', unha análise de LHH Recruitment Solutions, consultora do Grupo Adecco.
Presión asistencial e demanda de radiólogos
"Nestes momentos a especialidade atravesa momentos de moita presión asistencial. As necesidades de radiólogos en España non fan máis que aumentar e a taxa de reposición, tendo en conta xubilacións e novas incorporacións, vai diminuír nos próximos anos", admite a El Periódico José Carmelo Albillos, presidente da Sociedade Española de Radioloxía Médica (SERAM).
Sen entrar a valorar eses salarios, o presidente da sociedade recoñece que o aumento da esperanza de vida, a cronificación de moitas enfermidades ou o papel cada vez máis relevante da imaxe no diagnóstico leva a unha demanda exponencial de probas de imaxe.
Iso fixo que as necesidades de especialistas aumentasen. "Aos mozos estudantes que acaban de facer o MIR diríalles que a radioloxía está nun dos seus mellores momentos, cun futuro cada vez máis brillante para aqueles médicos que desexen cursar a especialidade", sinala.
Ademais, repite, a escaseza de radiólogos vai acrecentarse no futuro.
Ranking salarial por especialidades
Se os mozos médicos se guían polas tendencias neste 2026 e a análise da consultora, as especialidades mellor remuneradas son Dermatoloxía e Radioloxía con soldos que na esfera privada superan os 80.000 euros brutos anuais e, na pública, roldan os 70.000 para médicos con máis de dez anos de experiencia (ver táboa abaixo).
A continuación, destacan os médicos dixestivos, cunha retribución que pode chegar ata os 75.000 euros anuais na privada (72.000 na pública) para perfís con máis de dez anos de traxectoria.
Por detrás sitúanse os médicos do traballo: 73.000 euros anuais na sanidade privada e 65.000 na pública e os intensivistas que poden acadar os 70.000 euros na privada (o informe establece que 68.000 na pública).
Pecha o ranking o médico xeral (de familia), cuxo salario pode situarse arredor dos 60.000 euros tanto na sanidade privada como na pública no tramo de maior experiencia profesional.
Existe un apartado que engloba outras especialidades, non desagregadas, no que se establecen salarios brutos anuais de 80.000 euros na privada e 67.000 na sanidade pública.
Demanda laboral e condicións do sector
"A selección de especialidades responde a criterios de demanda real do mercado laboral sanitario, a aquelas áreas onde existe maior necesidade de profesionais e maior actividade de contratación en hospitais e organizacións sanitarias", explica a El Periódico Jorge García Natural, senior manager de LHH Recruitment Solutions.
O obxectivo do informe é reflectir as especialidades onde se observa "unha maior tensión entre oferta e demanda de talento e onde resulta posible analizar con maior claridade a evolución das bandas salariais dentro do sistema sanitario".
Isto non significa, aclara, que outras especialidades, como por exemplo Oftalmoloxía ou Cirurxía Plástica -outras das máis demandadas polos MIR- non sexan moi valoradas.
De feito, apunta, "calquera médico especialista vía MIR é un perfil altamente valorado polos grupos hospitalarios, e existe demanda para practicamente todas as especialidades".
O informe da consultora de Addeco -que centra un dos seus capítulos no sector 'Healthcare'- déixao claro: a falta de médicos (tamén de enfermeiras) eleva a competencia entre centros e reforza a necesidade de perfís con preparación para traballar en contornos de elevada complexidade asistencial.
Tanto na sanidade pública, como na privada.
Conflitos laborais e fuga de profesionais
No sistema público, os facultativos libran desde hai meses un tenso pulso co Ministerio de Sanidade polo Estatuto Marco e as súas condicións laborais.
A próxima folga nacional convocada polos sindicatos mantense, polo de agora, a semana do 16 ao 20 de marzo malia o acordo acadado entre este departamento e o Foro da Profesión Médica para evitar os paros.
Tamén estes días os futuros MIR deciden as especialidades que queren elixir tras coñecerse os resultados provisionais do exame do pasado 24 de xaneiro que, por certo, non estivo exento de polémica.
Segundo o 'Estudo de Demografía Médica 2025' da Organización Médica Colexial (OMC) en España hai un total de 310.558 colexiados, 275.963 en activo.
Na rede asistencial do Sistema Nacional de Saúde (SNS), con datos do Ministerio de Sanidade de 2024, traballan 176.918 médicos.
Na privada, segundo a Fundación IDIS, traballan máis de 70.000 facultativos.
O debate, estes últimos anos, é precisamente se faltan ou non médicos, se marchan a outros países ou se existe unha desbandada de profesionais á sanidade privada porque alí pagan mellor e as condicións laborais permiten maior conciliación.
Un informe recente referente á Comunidade Valenciana e publicado por Levante-EMV sinala que o paso dos médicos valencianos á sanidade privada -ben de forma parcial, ben a tempo completo- é un fenómeno case imparábel.
Se a cifra de facultativos que notificaban facelo en 2016 era de 2.575 profesionais, unha década despois esta case se triplicou ao acadar un número de polo menos 6.669 médicos que exercen en hospitais privados.
“Aquí hai un debate que se abre. As condicións da pública non melloran, obríganche a facer gardas, estás afectado polo síndrome de ‘burn out’, o médico ve que non progresa, que non consegue mellorar o seu soldo e, ao final, o que fan moitos é iniciar unha aventura privada onde, a pesar dos baixos baremos que pagan, si se premia o volume de pacientes que ven”, sostén o doutor Ignacio Guerrero, presidente da Asociación Unión Médica Profesional (Unipromel), que leva anos loitando para que melloren os honorarios que cobran os facultativos, moitos deles autónomos, que traballan na sanidade privada.
Cos seus inconvenientes, augura, a fuxida de médicos a este sector e fóra de España, “vai ser masiva”.
