A Policía Local de Pontevedra detivo o pasado 30 de xullo a un varón como presunto autor dun delito de violencia de xénero despois de que protagonizase unha agresión e discusión coa súa parella na vivenda que ambos compartían. O caso saltou á luz pública pola pouco habitual arma empregada para exercer a coacción. Un robot aspirador, ese electrodoméstico habitual en tantos fogares galegos, converteuse na ferramenta dunha intimidación doméstica que rozaba cotas cotiás ata estalar.
Rapidamente, os axentes desprazados lograron localizar o individuo nas inmediacións do propio domicilio familiar, segundo confirmaron fontes municipais a través dunha nota oficial. Foi o propio detido quen recoñeceu o seu estatus. Confirmou aos axentes que convivía coa vítima nese inmoble e admitiu sen demasiados rodeos que a relación atravesaba un momento crítico, marcado por profundas dificultades e un proceso de separación en xermolo. Demasiado tempo agardando unha intervención que tardou en chegar.
Un inferno silencioso na casa
Ninguén que non vivise unha situación deste tipo pode chegar a imaxinar o terror que se agocha tras as paredes dun fogar aparentemente normal en calquera rúa da capital provincial. A vítima, asustada pero decidida a colaborar cos axentes unha vez asegurado o seu benestar, relatou ante os corpos de seguridade unha historia tan tristemente habitual como estremecedora. Atrás quedaban anos enteiros soportando ameazas constantes, insultos humillantes e múltiples episodios de violencia física directa ao longo do tempo.
A ninguén se lle escapa que a violencia machista rara vez estala dun día para outro sen previo aviso. Trátase case sempre dun proceso de escalada paulatina, dunha gota continua de agresións psicolóxicas que minan a autoestima da vítima e a illan do seu contorno de apoio social e familiar. Cómpre recordar este padrón de comportamento criminal cada vez que unha noticia destas características salpica a actualidade informativa. O do robot aspirador non foi máis caa faísca visible dun lume soterrado que levaba anos consumindo á muller e ao seu contorno.
O factor dos menores e a violencia observada
Difícil resulta sobrepoñerse ao dato máis lacerante de cantos saíron á luz durante a intervención policial no domicilio de Pontevedra. Entre os relatos da vítima, emerxeu con especial crudeza a constatación de que algúns daqueles episodios violentos se produciron diante da filla menor de ambos. A presenza de menores neste tipo de dinámicas tóxicas engade unha capa de devastación emocional difícil de cuantificar nun simple atestado xudicial.
Non é menor o dato da impunidade percibida polos agresores cando actúan con total descaro fronte aos seus propios fillos. Quen exerce a violencia sen recato ante unha criatura demostra un grao de control e dominio absoluto sobre a situación familiar. O dano psicolóxico inflixido a esa menor é profundo, invisible a simple vista e, case con total seguridade, necesitado dun acompañamento psicolóxico especializado e prolongado no tempo para poder superalo. A administración local e autonómica teñen aquí unha responsabilidade inelixible para coas vítimas invisibles da violencia de xénero.
A banalización do obxecto e a gravidade do feito
Poucas veces un suceso de sucesos logra encapsular de xeito tan cru a realidade invisible da violencia vicaria e doméstica. Que o obxecto da ameaza fose un artefacto tecnolóxico deseñado para facilitar as tarefas do fogar, un gadget de limpeza autónomo, non fai máis ca subliñar a natureza caprichosa e omnipresente do terrorismo machista. Calquera elemento do contorno cotián, por absurdo ou doméstico que pareza, pode converterse nun instrumento de coacción psicolóxica nas mans do verdugo de turno. Aí está a chave do maltrato.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.