Deva Bermejo bota o balón ante unha xogadora do Osés Construcción, onte no pavillón de Navia. | ALBA VILLAR
O Celta Femxa Zorka segue batendo récords e onte sumou a súa vixésimo segunda vitoria consecutiva, iso si, con moito sufrimento. O Azulmarino, porén, gañara o xoves con claridade na casa do terceiro, Unicaja (60-86). Era a mellor oportunidade de que as baleares fallasen. É case seguro que o Celta deba xogarse o ascenso no play off aínda que remate a tempada cunha soa derrota. Polo menos gañou máis renda de cara á segunda posición.
Kelliher, do Celta Femxa Zorka, entra a canastra. | ALBA VILLAR
Non cabe dúbida de que os seis días de vacacións que van ter as xogadoras do Celta Femxa Zorka van vir moi ben. O equipo vigués leva moitos partidos nos que foi de menos a máis, tendo que remontar marcadores adversos. Todos eles remataron con vitorias, pero psicologicamente ese sobreesforzo comeza a pasar factura. Non hai un partido nin un rival doado nesta competición.
Onte o partido volveu ter dúas partes moi diferentes. De saída, o Celta Femxa Zorka tivo moitos problemas coa súa zona, xa que as navarras comezaron o partido con dous triplos consecutivos. Reaccionou ben o equipo cun parcial de 11-0 e iso sen contar co xogo interior de Cabrera e Kelliher, ás que non chegaban balóns limpos.
O partido parecía encamiñado, pero unha vez máis os desaxustes defensivos permitiron ás navarras coller seis puntos de vantaxe. Ademais, Osés colocou unha defensa en zona, que bloqueou o xogo ofensivo das célticas, que remataron o primeiro cuarto perdendo por seis puntos.
As cousas non comezaron demasiado ben no segundo cuarto, pois as navarras seguían instaladas nunha zona que lles estaba dando bos resultados. Lograron coller oito puntos de vantaxe, e aínda que Diana Cabrera comezaba a amosarse baixo o aro, Osés chegou aos once puntos de vantaxe a catro minutos do descanso.
Cristina Cantero reaccionou rápido solicitando un tempo morto e esta vez as súas xogadoras si que lle fixeron caso. Os balóns comezaron a chegar ás interiores. Aí o equipo vigués debía demostrar a súa superioridade. Foi unha das claves para que o Celta Femxa Zorka conseguise darlle a volta ao marcador. Un primeiro tempo que rematou cunha acción de Kelliher baixo o aro, nun dous máis un.
No terceiro cuarto, o Celta Femxa Zorka deu un paso adiante en defensa. Presionaba máis e obrigaba as navarras a lanzamentos exteriores, que lles saían. Pero o problema céltico estaba no ataque. Só funcionaba cando lle chegaban balóns a Kelliher e Cabrera, pero o resto perdíanse. Se a iso lle sumamos que foron perdendo a concentración en defensa, Cantero tivo que solicitar un tempo morto a tres para o final do cuarto e dez puntos abaixo no marcador. O orgullo do equipo, e a presión desde a bancada, fixo que se chegase ao final do cuarto seis abaixo, 54-60.
A situación complicouse, aínda máis, nos dez minutos finais. As navarras seguían cun grande acerto nos lanzamentos triplos, nove ata ese momento, o que as levou a poñerse con doce puntos de vantaxe a seis minutos para o final do partido.
E cando peor estaban as cousas, apareceu a bancada de Navia… e Deva Bermejo. Os afeccionados apertaron coma nunca, conscientes do delicada que estaba a situación. Deva fixo o seu, ser unha metralleta desde a liña de triplos. Ao final, agónica vitoria en Navia, que mantén o equipo na loita polo ascenso directo. Se non se consegue, non será polas célticas. Agora, toca descansar.
