O Mando Central dos Estados Unidos (USCENTCOM) confirmou este domingo, 15 de marzo de 2026, a reactivación do avión A-10 Thunderbolt —coñecido no xergón militar como «mata-tanques»— para apoiar a campaña aérea contra obxectivos en Irán no marco da denominada Operación Furia Épica. A aeronave, veterana en combates terrestres, será empregada para destruír vehículos blindados e abater drones detectados na rexión. A decisión responde á necesidade de precisión sobre o terreo e ao incremento de enfrontamentos entre forzas estadounidenses, israelís e iranís no Oriente Medio.
Segundo o comunicado do USCENTCOM, os A-10 operarán desde aeródromos na rexión e recibirán apoio de avións cisterna para prolongar a súa presenza na zona de operacións. A imaxe difundida polo comando central mostrou un A-10 a sobrevoar espazo aéreo próximo a Irán tras repostar en voo, como exemplo da súa nova implicación nos ataques. A inclusión desta plataforma busca complementar os bombardeos e mellorar a capacidade de golpear obxectivos móbiles con fogo directo.
O regreso do A-10 a unha campaña contra Irán remite ao seu historial na guerra de Irak, onde se gañou a reputación de ser letal contra columnas blindadas. Na invasión de 2003, a aeronave foi empregada para atacar concentracións da Garda Republicana e convoyes, accións que lle valeran alcumes tanto técnicos como coloquiais entre as tropas.
Unha arma deseñada contra blindados
O A-10 destaca polo seu canón GAU-8 Avenger de gran calibre, deseñado para desintegrar blindaxes. O arma pode disparar miles de proxectís por minuto e emprega, nalgúns casos, munición con núcleo de uránio empobrecido deseñada para perforar aceiro pesado. Esta capacidade converteu o aparello nunha ameaza particular para carros e vehículos acorazados.
Para maximizar a súa eficacia, o avión opera a baixa cota e velocidade reducida, o que facilita a puntería pero aumenta a súa vulnerabilidade fronte á defensa antiaérea. Para mitigar ese risco, a cabina e as áreas críticas do fuselaxe están protexidas con placas de titanio, unha característica que salvou múltiples vidas de tripulacións en combates previos.
O alcume histórico «Warthog» —xabalí— e a denominación informal «mata-tanques» reflicten o seu papel especializado. O protagonismo do canón levou a describir o A-10, en clave irónica, como «un canón con ás», marcando a súa singular combinación de potencia de lume e resistencia estrutural.
Operativa e loxística
USCENTCOM sinalou que a versión actual do A-10 pode «esperar no aire durante horas» antes de entrar nunha zona concreta cando se localiza un branco, grazas ao reabastecemento en voo.
«A actual versión do A-10 pode esperar no aire durante horas», explicou o mando estadounidense.
Ese reabastecemento depende de avións cisterna, algúns dos cales non foron autorizados para operar desde bases españolas en Morón e Rota, segundo fontes do mesmo comando. A limitación deses puntos de apoio complica a loxística, pero non impide a proxección rexional mediante aeródromos alternativos e repostaxes en ruta.
A presenza do A-10 na operación interprétase como un intento de afinar os ataques contra elementos móbiles e de superficie, incluíndo baterías de lanzamento de drones e columnas blindadas. O seu emprego comparte obxectivos coas accións aéreas israelís, aínda que a coordinación entre aliados e a natureza das misións difiren segundo o branco e o risco político.
O recordo das súas actuacións na guerra de Irak, onde o seu fogo contribuíu á desarticulación da columna vertebral militar de Bagdad, aumenta a preocupación sobre o impacto no terreo e o posible número de baixas. Naqueles combates, a intensidade do fogo do A-10 deixou imaxes e relatos sobre vehículos incinerados e grandes fogueiras en
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.