O Álvaro Cunqueiro suspende doce operacións nun só día pola saturación de camas

O Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo volveu tropezar coa mesma pedra. A falta de camas obriga onte a suspender unha ducia de intervencións cirúrxicas programadas, segundo adiantou La Voz de Galicia. Non é un incidente illado: desde o venres pasado, os responsables do complexo hospitalario xa traballaban coa posibilidade de ter que paralizar a actividade. E así ocorreu.

As unidades de reanimación do centro están completamente cheas. O problema, explican fontes do hospital, é que non poden derivar os pacientes operados ás plantas de hospitalización convencional. Aí está a clave do atasco. Mentres as camas de reanimación sigan ocupadas por pacientes que deberían estar en planta, non hai espazo para novos intervenidos. Un círculo vicioso que se repite cunha frecuencia preocupante.

Un mes de programación cirúrxica trastocada

O certo é que xullo está a ser especialmente duro para a área cirúrxica do Cunqueiro. A falta de enfermeiras vén lastrando a actividade durante todo o mes, segundo as mesmas fontes. Non é a primeira vez que ocorre, pero a acumulación de días con suspensións comeza a xerar un tapón difícil de xestionar.

Os quirófanos programados para onte tiveron que cancelarse un tras outro. Doce operacións que implican a outros tantos pacientes que foran citados, que realizaran os preparativos preoperatorios e que, en moitos casos, levaban semanas ou meses esperando a súa quenda. Persoas que confiaban en que, por fin, chegaba o día de solucionar o seu problema de saúde. E que se atoparon coa chamada do hospital comunicándolles a suspensión.

Demasiado tempo perdido. Para os pacientes, desde logo. Pero tamén para o sistema, que ve como se alongan as listas de espera mentres os quirófanos permanecen baleiros ou se dedican só a urxencias e a patoloxías oncolóxicas, que teñen prioridade absoluta.

O colo de botella das unidades de reanimación

Convén recordar como funciona o circuito. Un paciente operado pasa primeiro pola unidade de reanimación postanestésica, onde se recupera da intervención e dos efectos da anestesia. Alí debería permanecer unhas horas, ás veces un día como moito. Logo, se todo vai ben, sobe á planta de hospitalización convencional. O problema xorde cando esas camas de planta están ocupadas. Entón o paciente queda en reanimación, bloqueando ese espazo para o seguinte operado.

É un problema estrutural que non se resolve con parches. A falta de persoal de enfermería agrava a situación, porque sen suficiente persoal non se poden abrir todas as camas dispoñibles en planta. E sen camas en planta, as unidades de reanimación colápsanse. E sen reanimación libre, os quirófanos páransen.

Unha cadea de efectos que converte calquera pequena gripe estacional ou calquera aumento da demanda urxente nun terremoto para a cirurxía programada. E no verán, coas vacacións do persoal sanitario, a situación tense aínda máis.

Un problema que se repite cada verán

Non é a primeira vez que o Cunqueiro suspende operacións por este motivo. O ano pasado, por estas mesmas datas, ocorreu algo similar. E o anterior tamén. A diferenza é que agora a falta de enfermeiras se cronificou, segundo admiten fontes do sector. Non hai profesionais suficientes para cubrir as baixas, as xubilacións e as prazas que deberían crearse para atender a unha poboación que non deixa de avellentarse.