O histórico Zum Zum, unha cafetería do Ensanche de Santiago situada no número 28 da rúa República do Salvador, foi durante catro décadas un referente social e cultural da cidade. Alí xuntábanse estudantes, músicos e figuras públicas; entre eles, Felipe VI, que, segundo lembran os habituais, acudía os venres ás 16.00 na súa etapa de formación en Marín para desconectar. O local converteuse nun escaparate de tendencias: música que chegaba directa desde Londres, cervexa de adega e até os primeiros accesos a Internet cando aínda eran unha rareza en Compostela.
A historia do Zum Zum arrinca a mediados dos anos setenta e tomou forma durante os anos oitenta, a etapa na que alcanzou a súa maior proxección. Foi en 1981 cando Juan García se puxo ao fronte do establecemento, que por entón xa levaba un tempo aberto, e imprimiulle un carácter xuvenil e dinámico. No seu momento de esplendor chegou a empregar a máis de vinte persoas e gañouse a fama de ser o lugar onde as novidades chegaban antes que noutros espazos da cidade.
Clientes e antigos traballadores lembran que o bar non só ofrecía un café ou unha caña, senón un punto de conexión coa cultura pop da época. As novidades musicais chegaban case semanalmente desde o estranxeiro, o que converteu ao seu equipo de son e ás súas paredes nunha especie de termómetro da vangarda. O Zum Zum tamén se adiantou en servizos: foi un dos primeiros lugares en experimentar con acceso a Internet e en traer novas modalidades de consumo que entón eran inusuais en Compostela.
Ademais do seu papel como foco cultural, o local tivo unha notable presenza na vida pública. Á clientela habitual de universitarios sumábanse políticos e deportistas; recuerdan visitas de dirixentes como Alberto Feijóo e o expresidente Manuel Fraga, así como futbolistas do Real Madrid e da selección española. Incluso o dúo Los del Río ofreceu nunha ocasión unha actuación espontánea que os asistentes aínda evocan como unha anécdota emblemática do lugar.
O Zum Zum alimentouse desa mestura entre o popular e o selecto, e soubo adaptarse a cambios constantes tanto na estética como na oferta. Ao longo da súa traxectoria sufriu varias reformas e modificacións e, nalgún momento, foi renomeado como La Cava de St. James, un intento de actualizar a súa identidade sen perder a súa esencia. As súas mesas viron alternarse actuacións en directo, noites temáticas e correntes de deseño que lle deron un aspecto distinto cada certo tempo.
O seu emprazamento no Ensanche, unha das zonas máis transitadas por estudantes chegados de toda Galicia, favoreceu o seu papel como punto de encontro. Moitas promocións universitarias trazan a súa memoria sentimental arredor das súas mesas e da sensación de estar sempre no centro da actualidade compostelá. O fluxo de mozos que enchía os trens cara á cidade reflectíase na súa clientela, o que alimentou durante anos o seu carácter de lugar de paso obrigado.
A xestión xove do local foi outro dos seus selos distintivos. Baixo a dirección de García e doutros responsables que pasaron polas súas portas, o Zum Zum soubo manterse na cresta da onda cultural durante boa parte dos oitenta e dos noventa. Esa capacidade de renovación constante permitiulle sobrevivir a cambios nos hábitos de consumo e na oferta de lecer, aínda que sempre baixo a sombra dun pasado que o definiu como “historia viva de Santiago”, como algunha vez se presentou.
Aquel bar, que por momentos chegou a converterse nun símbolo xeracional, deixou unha pegada extensa na memoria colectiva da cidade. Aínda que as modas cambian e os locais evolucionan ou desaparecen, a figura do Zum Zum pervive en relatos de quen pasou polas súas mesas, en fotografías de época e no recordo de episodios que se contan
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.