O ceo apagouse en Alixo: O Barco viviu un eclipse histórico entre aplausos

Poucas veces un recuncho de Valdeorras se converte no centro de atención astronómica de medio mundo. Este mércores foino. O miradoiro de Alixo, no concello ourensán de O Barco, acolleu un dos fenómenos celestes máis agardados dos últimos anos cun ambiente que mesturou a emoción do inédito e a tranquilidade do cotián.

Veciños e visitantes chegados desde lugares tan dispares como Alemaña, Francia, Portugal ou o Reino Unido déronse cita neste enclave para contemplar o eclipse solar. A xornada pasará á historia da comarca. E non é para menos. Quen pasou unha tarde de agosto nalgunha aldea galega sabe que a luz se volve case un personaxe máis da paisaxe, indomable e persistente ata ben entradas as nove da noite.

Minutos de incerteza e humor nas bancadas

A ninguén se lle escapaba a expectación que se respiraba nos minutos previos ao fenómeno. A luz ía minguando de forma progresiva, case imperceptíbel ao principio, despois cunha caída veloz que alterou por completo a percepción do contorno. O crepúsculo adiantado. A xente comezou a bromear mentres o sol parecía facerse o remolongo para desaparecer. Algúns dos congregados no miradoiro soltaban risas nerviosas, conscientes de que estaban a punto de presenciar algo que non se repetiría en moito tempo.

A chegada da escuridade xerou un clima de complicidade entre todos os presentes. O curioso do asunto é que o enclave permitiu gozar do evento sen as aglomeracións que adoitan estragar este tipo de convocatorias masivas. Houbo espazo de sobra para levantar a vista, para acomodar as cadeiras pregábeis e para que os máis pequenos correrase sen perigo polos arredores. Tempo de máis levaba Galicia sen copar titulares por motivos tan benignos como un eclipse solar. E aí está a clave dunha xornada redonda.

O instante exacto da totalidade

Exactamente ás 20.29 horas, a paisaxe mudou por completo. A totalidade do eclipse fíxose dona da tarde e a escuridade envolveu de golpe o contorno natural que rodea o miradoiro de Alixo. Os asistentes romperon de inmediato a aplaudir. Vitorearon o ceo como se acabasen de presenciar a actuación definitiva dunha estrela nun escenario ao aire libre. Non había filtro que valera nin lentes protectoras que puideran agochar a emoción deses instantes.

Eses aplausos espontáneos revelan algo que moitas veces se perde nos grandes formatos. Cómpre lembralo: ante os fenómenos naturais desta magnitude, o ser humano tende a reagruparse, a buscar o ollo do outro e a compartir o que non ten explicación racional inmediata. Os turistas chegados desde distintos puntos de Europa mesturáronse cos lugareños sen distinción. A fronteira entre quen viaxara miles de quilómetros e quen só tivo que baixar andando ata o miradoiro se difuminou por completo durante eses minutos. Difícil atopar un exemplo máis nítido de comuñón entre a natureza e a comunidade.

Un marco incomparábel no corazón de Valdeorras

O Barco de Valdeorras conta con enclaves que, en xornadas como a do mércores, lucen a súa mellor cara. O miradoiro de Alixo revélase como un observatorio natural privilexiado para calquera evento celestial que se precie. A ausencia de contaminación lumínica desmesurada e a amplitude das vistas converten a zona nun punto de referencia cada vez que o ceo dá unha ledicia aos afeccionados á astronomía. Non parece casualidade que o lugar fora elixido por tantos visitantes internacionais para vivir unha experiencia que require de condicións meteorolóxicas e orográficas moi específicas.