O secretario de Defensa dos Estados Unidos, Pete Hegseth, anunciou o martes 10 de marzo de 2026 que ese día será o máis intenso en canto a bombardeos en territorio iraniano desde o inicio da ofensiva conxunta con Israel. A advertencia, formulada nunha comparecencia no Pentágono, subliña un incremento de voos e misións de ataque sobre posicións dentro de Irán mentres Washington sostén que a resposta de Teherán se viu mermada. Hegseth xustificou a intensificación como parte dos esforzos por acadar os obxectivos militares trazados pola coalición.
Na rolda de prensa, o responsable de Defensa afirmou que se mobilizará «a maior cantidade de cazas, a maior cantidade de bombarderos e a maior cantidade de ataques» até a data, unha fórmula que busca resumir o aumento de recursos aéreos na campaña. Tamén indicou que, nas últimas 24 horas, a República Islámica tería disparado un número de mísiles inferior ao que mostrara en etapas previas do conflito, o que, segundo o seu criterio, apunta a unha capacidade de resposta reducida. A comparecencia foi breve e non detallou obxectivos concretos nin danos causados nas operacións recentes.
A ofensiva, que arrancou o 28 de febreiro con accións coordenadas entre Estados Unidos e Israel, veu evolucionando con ataques selectivos e unha notable presenza aérea no espazo iraniano. Washington sostén que as operacións persiguen neutralizar capacidades militares e disuadir novas agresións, mentres que Teherán describe a campaña como unha agresión que debe ser repelida. Nos últimos días, a comunicación oficial desde a Casa Branca mostrou mensaxes contraditorias sobre o alcance e a duración das accións militares.
Sobre a duración do conflito, Hegseth evitou fixar prazos e subliñou que a decisión última corresponde ao presidente Donald Trump, nunha declaración que subliña o peso da Casa Branca na orientación estratéxica. Esa mensaxe prodúcese nun contexto político no que o propio mandatario alternou sinais optimistas sobre a consecución de obxectivos con advertencias de que as operacións poderían prolongarse. Analistas consultados por medios internacionais interpretan esa ambivalencia como un reflexo de presións internas e da complexidade de manter unha coalición militar nunha campaña aberta.
A crecente intensidade dos ataques eleva o temor a unha escalada que transcenda o teatro iraniano e afecte a países veciños e ás rutas marítimas do Golfo Pérsico, un punto sensible para o comercio enerxético global. As autoridades de navegación e algunhas empresas seguiron de cerca a evolución da seguridade nos corredores marítimos, aínda que por agora non se informou de cambios masivos nos patróns de tráfico comercial. Expertos en defensa advirten, non obstante, que a concentración de voos e misións de bombardeo incrementa o risco de incidentes accidentais ou respostas desproporcionadas.
En Teherán, a reacción oficial variou entre condenas e chamadas á coordinación con aliados rexionais, mentres que a capacidade real de resposta de Irán é obxecto de análise e disputa entre os servizos de intelixencia occidentais. Os datos ofrecidos polo Pentágono sobre a redución de lanzamentos de mísiles nun período de 24 horas non foron verificables de maneira independente por fontes abertas, o que deixa un marxe de incerteza sobre o alcance do impacto militar e a situación sobre o terreo. A situación informativa segue a ser fluída e suxeita a confirmacións posteriores.
En Europa e en España, os gobernos manifestaron a súa preocupación pola escalada e seguen os acontecementos con atención, aínda que por agora non anunciaran medidas de resposta concretas máis aló da diplomacia e as chamadas á contención. A potencial repercusión nos prezos da enerxía e na se
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.