Unha democracia baixo sospeita
A política municipal galega atravesa un momento de particular turbulencia. O que nalgún momento se concibiu como un mecanismo parlamentario lexítimo para frear gobernos abusivos ou corruptos transformouse, na percepción de moitos cidadáns, nunha ferramenta de enxeñaría política ao servizo de intereses partidistas. A posibilidade de que se materialice unha crise institucional no concello lucense reavivou un debate que transcende as fronteiras da cidade: cal é o límite ético do uso destes mecanismos de crise?
A resposta do tecido social non se fixo esperar. Distintos colectivos e voces individuais da sociedade civil comezaron a organizarse para amosar o seu rexeitamento frontal a unhas manobras que consideran unha fraude ás urnas. O lema elixido por estes grupos resume á perfección o seu argumento principal: a defensa dos principios democráticos fronte ao que consideran un exercicio de transfuguismo político.
O custo da deslealdade institucional
En calquera sistema parlamentario, os gobernos de coalición ou en minoría dependen dunha aritmética complexa e, sobre todo, da boa fe dos acordos asinados. Porén, cando un cargo electo decide abandonar as siglas baixo as cales foi votado pola cidadanía, prodúcese unha disrupción fundamental no pacto social. Os electores depositan a súa confianza nun programa e nun proxecto colectivo, non na vontade individual dun candidato que, por disidencias internas ou frustracións persoais, decide alterar o equilibrio de poder.
No caso que ocupa a atención pública lucense, a crítica céntrase con forza na figura da persoa cuxa suposta defección permitiría un cambio de signo no goberno. Dende diversos sectores de opinión esíxese un nivel de exemplaridade que, ao seu xuízo, brilla pola súa ausencia. O argumento é contundente: non existe unha demanda espontánea nas rúas que xustifique un cambio de administración; ao contrario, a percepción xeralizada é a dun goberno local que está a desenvolver o seu labor de maneira aceptable.
A falta de compromiso co ben común e a lealdade á formación que lle outorgou a oportunidade de ocupar un escano son valores que, segundo os críticos, deberían ser innegociables. A elaboración das listas electorais é, neste contexto, unha tarefa de enorme responsabilidade. Os partidos políticos asumen o risco de incluír perfís que, co tempo, poden revelarse como cargos volátiles, poñendo en xaque a estabilidade de toda unha lexislatura.
As consecuencias do cambio de paradigma
Que ocorre cando a ambición de poder se impón á vontade popular? As voces críticas con este tipo de movementos advirten das consecuencias a longo prazo. Entregar o goberno a formacións de corte conservador mediante estas artimañas non só deslexitima aos novos xestores, senón que tamén supón, segundo os seus detractores, un retroceso nas políticas de transformación urbana e cohesión social.
O modelo político que se intenta desaloxar foi recoñecido en certos ámbitos por promover unha xestión baseada en valores de acollida e referencias cívicas. O temor dunha parte da cidadanía é que a chegada da oposición se traduza nun escenario de atraso e ineficiencia, onde os grandes proxectos cidadáns queden supeditados ás tácticas de partido e axustes de contas internos.
A verdadeira pregunta que deberiamos facernos como sociedade non é quen goberna, senón baixo que condicións e con que nivel de decencia se accede ao poder. Un goberno nacido da deslealdade dificilmente poderá esixir lealdade á cidadanía.
Lo máis lido
- 1. Antón Bouzas (As Ninguéns) renuncia a Vigués Distinguido
- 2. Amizade Cela e Aparicio: exposición no Liceo de Ourense
- 3. Catro pontevedresas pasan de inspección marítima a Mrs. +30
- 4. Grenergy investirá 90 M€ en dúas baterías en Belesar (Galicia)
- 5. Día do Pai 2026: 19 de marzo festivo en Santiago, Galicia
🇪🇸 Castellano
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.