As fontes renovables coparon o 91,8% da xeración eléctrica en Galicia durante febreiro, segundo o balance de Red Eléctrica, un fito impulsado pola sucesión de borrascas que afectaron á comunidade. O rexistro, acadado nun mes «extraordinariamente húmido» segundo Meteogalicia, sitúa á hidráulica e á eólica como protagonistas do mix eléctrico galego. A intensa pluviosidade e os ventos recorrentes explican por que a achega verde superou o anterior máximo de marzo de 2024. O fenómeno climático tivo efectos contrarios na vida cotiá e na produción enerxética.
A precipitación media acumulada en febreiro rozou os 320 litros por metro cadrado, un 130% por riba da media do período 1981-2010, apunta Meteogalicia, que atribúe o exceso á persistencia e á intensidade das choivas durante as primeiras semanas do mes. Nomes como Leonardo, Marta, Nils, Oriana e Pedro formaron parte dun tren de borrascas que, tras un xaneiro xa marcado por outros temporais, deixou acumulacións importantes en encoros e cauces. Esa recarga hídrica permitiu unha extraordinaria inxección de produción hidroeléctrica no sistema galego.
Por terceiro mes consecutivo a hidráulica encabezou a xeración en Galicia, con 1.339.212 megavatios hora (MWh), o que representou o 54,1% do mix e un aumento do 2,4% respecto de febreiro de 2025. A eólica tamén experimentou un avance notable: a súa produción creceu preto do 20% ata situarse en 903.296 MWh, equivalentes ao 36,5% da electricidade xerada na comunidade. A combinación de ambas tecnoloxías explica a cota récord de participación renovable no total rexional.
Outras tecnoloxías renovables achegaron cantidades moito menores: a solar fotovoltaica rexistrou 1.014 MWh, os residuos renovables 13.277 MWh e o resto de tecnoloxías limpas sumou 13.590 MWh, cifra que reflicte unha caída respecto de rexistros previos. En conxunto, as renovables en Galicia superaron con claridade a media nacional, onde a súa participación foi do 63,2%. Só Castilla y León superou Galicia en porcentaxe renovable, con máis do 98% do mix; detrás situáronse Cantabria (91,1%) e Aragón (90%).
O extraordinario papel dos encoros alivou a necesidade de recorrer a outras fontes máis intensivas en emisións. Non obstante, as centrais de ciclo combinado mantiveron o seu papel de respaldo na rede, elevando a súa achega en determinados momentos para garantir a seguridade do subministro, unha función reforzada polas medidas adoptadas tras o episodio de «cero eléctrico» de abril. As cifras de febreiro amosan como a flexibilidade do sistema e a complementariedade entre tecnoloxías resultan clave en episodios climáticos extremos.
O impulso renovable non se está a producir sen consecuencias sociais e económicas. A persistente choiva e o forte oleaxe supuxeron unha problemática para o marisqueo e a pesca artesanal, sectores que sufriron cancelacións e perdas de actividade durante varias xornadas. Administracións e organizacións do mar veñen reclamando planos de continxencia máis sólidos ante a maior frecuencia de episodios adversos, mentres que o sector enerxético destaca o beneficio indirecto que supuxo a recarga hídrica para a factura enerxética e para a descarbonización da rexión.
Os datos de Red Eléctrica e Meteogalicia subliñan asemade a variabilidade interanual do mix enerxético, máis sensible en territorios con alta presenza de hidráulica e eólica. Expertos consultados advirten de que episodios con condicións opostas —secas sostidas ou períodos de calma térmica— poderían revertir con rapidez esa elevada participación renovable, polo que insisten na necesidade de manter investimentos en almacenamento, redes e mecanismos de respaldo.
Febreiro deixa en Galicia unha imaxe dobre: por unha banda, unha transición enerxética que alcanza un récord grazas a condicións meteorolóxicas favorables; por outra, a fraxilidade de actividades económicas afectadas polo temporal. En calquera caso, a combinación de encoros cheos e parques eólicos activos mostrou ata que punto a infraestrutura renovable pode transformar o perfil de xeración rexional cando a meteoroloxía acompaña.
