A Asociación Galega de Covid Persistente reclamou este 14 de marzo de 2026 á Xunta a elaboración dun protocolo de atención que recoñeza a covid persistente como unha enfermidade e non como meras secuelas, ante a ausencia dunha resposta sanitaria coordinada en Galicia. Os representantes do colectivo presentaron unha queixa ante a Valedora do Pobo e afirman levar máis de dous anos solicitando reunións co Servizo Galego de Saúde (Sergas) sen obter resposta. A petición busca forzar un recoñecemento institucional que, segundo a asociación, é imprescindible para garantir un diagnóstico, seguimento e tratamentos axeitados.
A organización subliña que a covid persistente non debe calificarse unicamente como secuelas puntuais da infección aguda, senón como un proceso crónico que se desenvolve tras o contaxio inicial e que pode seguir danando o organismo. Na súa argumentación, alertan de que confundir ambos conceptos minimiza a dimensión do problema e transmite unha imaxe errónea dunha condición que aínda afecta a miles de persoas en Galicia. Esta diferenciación, sinalan, condiciona a accesibilidade a recursos sanitarios e sociais e a organización de itinerarios asistenciais. Por iso reclaman que a administración adapte a súa clasificación e protocolos á realidade clínica que viven os pacientes.
Os afectados describen a enfermidade como de carácter sistémico e con afectación multiorgánica, e calificana de «altamente incapacitante» pola intensidade e variedade de síntomas que pode provocar. Sinalan que a evolución é incierta: mentres algúns pacientes logran estabilizar os seus síntomas co paso do tempo, outros experimentan un deterioro progresivo que compromete a súa autonomía. O colectivo pon como exemplo casos extremos nos que persoas quedaron postradas na cama ou perderon a capacidade para realizar as tarefas cotiás, e advirten de que tamén houbo falecementos vinculados a complicacións asociadas á covid persistente.
Un dos reproches centrais que formula a Asociación Galega de Covid Persistente é a falta dun protocolo concreto tanto na atención primaria como nos servizos de especialidades, así como a ausencia de coordinación entre ambos niveis asistenciais. Segundo o colectivo, tampouco existen programas específicos de rehabilitación nin circuítos de referencia que faciliten o diagnóstico e o seguimento dos pacientes. Esta ausencia de estrutura sanitaria provoca, ao seu xuízo, que numerosos enfermos «queden perdidos» dentro do sistema sen un diagnóstico claro nin un plan terapéutico adecuado. A carencia de recursos e de rutas asistenciais agrava a incertidume e a vulnerabilidade de quen padecen a enfermidade.
Ante ese escenario, a asociación trasladou formalmente a situación á Valedora do Pobo e solicitou a súa intervención para mediar e abrir un canal de diálogo con Sergas e a Consellería de Sanidade. Os portavoces do colectivo explicaron que levan máis de dous anos pedindo encontros coa administración autonómica sen recibir resposta, polo que reclamaron que o organismo de defensa dos dereitos cidadáns actúe como ponte para conseguir unha resposta institucional. A petición busca, en esencia, que a Xunta recoñeza a necesidade de establecer protocolos e recursos destinados a esta patoloxía.
O recoñecemento da covid persistente como enfermidade tería, segundo os afectados, implicacións prácticas que van máis aló da linguaxe administrativa: permitiría deseñar circuítos asistenciais específicos, programas de rehabilitación adaptados e criterios homoxéneos de diagnóstico e seguimento. Tamén abriría a porta a unha maior coordinación entre atención primaria e especializada e á posibilidade de artellar apoios sociais e laborais para quen sofren incapacidades persistentes. A asociación insiste en que ese conxunto de medidas é clave para evitar que moitos pacientes queden
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.