CONTIDO:

A actualidade informativa vén marcada por David Andina, pediatra: «os, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.

As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.

Traxectoria e vocación de David Andina

Os detalles que foron xurdindo revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.

Fixose médico, quizais porque a súa nai era enfermeira, e porque cando estudaba no instituto a serie de moda era Urxencias, cun George Clooney no papel de pediatra que o catapultou á fama.

Pero, sobre todo, por vocación. «Sen vocación nunca te converterías en médico. Non é a profesión coas mellores condicións de traballo nin mellor remunerada», laméntase.

David Andina sempre traballou na sanidade pública e desde o seu último ano de residencia faino como pediatra nas Urxencias dun hospital infantil de Madrid.

Enganchouno desde o principio: a adrenalina coa que se traballa, a patoloxía grave á que te enfrontas, o cambio continuo de pacientes…

Tamén é o mellor sitio para tomar o pulso ao sistema sanitario e aos cambios que veñen.

E con esa experiencia tece os seus fíos nas redes sociais onde xa se converteu nun pediatra viral.

Alí avisou hai unhas semanas da vaga de gripe que viña: «Esta curva da gripe en España é demencial. Ata fin de ano agárdannos xornadas terribles», contaba.

O día a día nas Urxencias e a divulgación

Que é o que se ve agora desde a atalaia dun servizo de Urxencias? É certo que é un bo termómetro para medir o estado de saúde da poboación.

O que comezas a ver na urxencia adelántase ao boletín epidemiolóxico da semana seguinte.

As primeiras semanas de decembro batemos récord de pacientes atendidos durante varios días, e agora vemos que os pacientes con gripe baixaron.

A epidemia está freándose nos nenos e comezamos a ver un pouco de luz no horizonte.

Como decidiu lanzarse á divulgación nas redes sociais? Fixeno porque as institucións abandonaron a labor de educación sanitaria a pesar da importancia que ten.

Nesta época na que poderiamos estar mellor informados, sucede o contrario. Ou estamos mal informados ou informámonos en sitios que non o fan ben.

Nun día laboral normal, podemos ver 80-90 nenos; nunha xornada de garda, entre 270 e 300.

Pensei que podería ensinar a moitos pais a distinguir cando é significativo vir ás urxencias dun hospital e cando poden evitarse tres ou catro horas nunha sala de espera.

Ou para prepararlles cada ano para a volta ao cole ou á gardería, que saiban que é normal que os seus fillos poidan ter cinco procesos febrís ao longo do curso.

Cambios sociais e retos na atención médica

Cambiou o perfil dos pais que acoden ás Urxencias? O que cambiou é a sociedade.

Agora nas primeiras horas dun proceso febril demándase un diagnóstico preciso e iso para nós é imposible. Non temos respostas tan rápidas.

Búscase inmediatez e hai unha menor tolerancia á adversidade e á enfermidade.

Grazas ao noso calendario de vacinas, tan completo, as enfermidades infecciosas graves diminuíron.

Cada vez ingresamos a menos nenos, pero curiosamente cada vez veñen máis ás urxencias.

Aínda que a maioría dos casos non rematen nin nun ingreso nin no diagnóstico dunha enfermidade significativa.

Débese, en gran parte, á situación da atención primaria, onde antes se daba unha resposta máis rápida e evitaba que os pais acudisen ao hospital.

Chegan os pais co diagnóstico de ChatGPT, como antes o facían co ‘Doutor Google’?