O doutor Alberto Bravo, exxefe do centro de saúde, vestido de rúa, xunto a parte do equipo do centro, no día que pecha. / Alba Villar
O centro de saúde "máis obsoleto de Vigo" pecha esta tarde as súas portas.
O que foi o seu xefe de servizo durante 14 anos, o doutor Alberto Bravo, sostén que "se non fose unha instalación sanitaria, Sanidade xa o tería pechado".
Entre outras cousas, porque carece de saída de incendios.
Pero o "marabilloso" equipo que nel traballou, fixo que funcionase.
"Se hai vontade, os problemas son menores", defende o médico, xa xubilado, que onte acompañou a un dos últimos pacientes que atendeu o centro, o seu fillo.
Os inicios do centro
O doutor Bravo coñeceu o centro facendo substitucións en 1981, cando era un ambulatorio onde médicos xerais pasaban consulta dúas ou tres horas ao día.
"Había moitos médicos, pero só 2 ou 3 consultas".
Pediatría estaba no mesmo espazo e había "unha garita na entrada onde daban os números como no supermercado".
Aos pacientes que non podían baixar as escaleiras, víanos na planta de entrada.
O elevador chegou moito despois.
Condicións de traballo e espazo
Tras pasar por Aldán e A Cañiza, regresou hai 18 anos e quedou ata que llo permitiron, hai 2 meses, ao cumprir os 70.
"A maior diferenza cos outros centros de saúde son as consultas de Enfermaría. Como non hai espazo, aquí téñenas que compartir", expón.
Por exemplo, unhas usábanas de 9 a 11.30 e outras, de 11.30 a 14.
"O traballo era horrible. Se tiñan algo fóra dese horario, tiñan que buscarse a vida", lamenta.
Intentos de mellora e peculiaridades
Lembra que cando Julio García Comesaña asumiu a Xerencia da Área Sanitaria de Vigo, "esmerouse por buscar outro sitio".
Desvela que se barallou un dos edificios do complexo que agora vai ocupar Zona Franca co Centro TIC.
Outra das peculiaridades do centro é que ten nos seus cupos a moitos usuarios de Zamáns, Valadares, Matamá ou Beade, porque aos residentes lles resulta cómoda a ruta de autobús.
Tiveron que facer domicilios a moitos quilómetros.
O futuro do equipo
"O maior problema sempre foi o espazo", lamenta.
Pero o equipo que alí se creou soubo manexar todas estas circunstancias.
"Tiven uns compañeiros excepcionais. Chegamos xuntos tres compañeiros que hoxe son os meus amigos. O equipo de administración é marabilloso e as enfermeiras volcáronse", detalla.
"É un centro tranquilo; só lembro unha agresión leve a unha enfermeira", engade.
Teme que "o que é unha familia, se vaia perder" entre tantos pisos como ten o novo Centro Integral de Saúde que o equipo de López Mora estrea o luns.
Pero o que lles agarda deixouno "impresionado".
"O novo centro é incrible, é fermoso, espectacular", describe.
