Feijóo reabre o debate sobre o sistema electoral: ¿plus de deputados para o gañador?

A proximidade das eleccións xerais está quentando os motores do debate sobre como contamos os votos neste país. O líder do Partido Popular puxo sobre a mesa unha proposta que, de entrada, parece de caixón: reformar a lei electoral para darlle vantaxe ao partido que gañe as eleccións. Nada menos que un sobrepeso de escanos para quen cruce primeiro a meta. A pregunta é se esa idea reforza a democracia ou a deforma.

Conven recordar que o sistema electoral español xa de por si xera distorsións. A fórmula D’Hondt, combinada con circunscricións provinciais pequenas, castiga as formacións minoritarias e sobrepremia os grandes partidos. O que agora se plantea é ir un paso máis alá. Non abonda con que o sistema premie quen concentran voto —que xa o fai—, senón que habería que engadir un bonus explícito, unha prima adicional para a lista gañadora. Todo iso, segundo defienden desde o entorno popular, cun obxectivo que soa razoable: facilitar a estabilidade.

A proposta sobre a mesa

Poucas veces un partido con opcións de goberno se atreve a propor un cambio normativo que, de aplicarse, o beneficiaría directamente. Pero aí está. A idea central que planteou o líder do principal partido da oposición consiste en introducir un mecanismo polo cal a formación máis votada obtería un complemento de representación, unha especie de colchón extra de deputados que lle permitiría gobernar con maior folga. A lóxica que se esgrime é simple: quen gaña, debe poder gobernar. E quen gaña por máis, debe poder facelo sen depender de alianzas incómodas.

Non é un argumento novo. De feito, a propia palabra «estabilidade» leva décadas aparecendo en cada debate sobre reforma electoral. O que cambia agora é o contexto político. A fragmentación do Congreso, con aritméticas cada vez máis labirínticas, fixo que formar goberno se converta nun exercicio de equilibrista. Aí está a clave de por que este debate resurxe con forza. Cando os pactos poslectorais se complican, sempre hai quen mira cara ao sistema e propón meterlle man.

Concellos si, Parlamento non: a greta do argumento

Aí radica, se cadra, o aspecto máis rechamante da proposta. O líder popular si defende que, nos concellos, gobierne automaticamente a lista máis votada. Ata aí, a lóxica da maioría simple encaixa con certa tradición local. Mais sorprendentemente, non estende ese mesmo principio ao ámbito autonómico nin ao nacional. É dicir, o que vale para un concello —por pequeno que sexa— non valería para o Congreso dos Deputados nin para os parlamentos autonómicos. A pregunta xurde soa: por que esa fronteira?

Difícil atopar unha xustificación técnica que sosteña esa distinción sen que chirríe. Nos concellos galegos, por poñer un exemplo próximo, xa opera desde hai anos a moción de censura como ferramenta que permite alternativas de goberno. Se a lista máis votada tivese garantida a alcaldía, esa posibilidade quedaría coxa. E, con todo, no Congreso —onde a complexidade dos pactos é infinitamente maior— deixaríase o sistema como está. Curioso. Non parece casualidade que a distinción beneficie exactamente ao perfil de formación que lidera quen propón a medida: forte no local, necesitado de empurrón no nacional.

O fantasma da enxeñaría electoral

Non é menor o dato de que esta proposta chega nun momento de máxima tensión entre o PP e o Goberno por todo o relacionado co censo electoral. O propio líder popular alertou nos últimos días contra o que el describe como intentos de manipulación desde o Executivo, acusando o Goberno de practicar enxeñaría electoral con modificacións normativas que, ao seu xuño, buscan fabricar novos votantes. O caso da lei de netos é o exemplo máis citado neste cruce de acusacións.

Únete a la conversación

Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →