Ferrolterra, ante unha aposta industrial que trascende a política galega

A chegada dunha gran fábrica de automóbiles á comarca ferrolá abriu un debate que vai moito máis alá da discreción habitual dos expedientes industriais. Cun investimento inicial de 200 millóns de euros, 2.300 empregos previstos e unha produción esperada de 120.000 vehículos anuais, o proxecto do fabricante chinés SAIC Motor —matriz da marca MG e con participación de capital público chinés— perfílase como un dos maiores movementos industriais de Galicia nas últimas décadas.

A posición do líder do PP, Alberto Núñez Feijóo, resulta significativa polo que ten de respaldo explícito. Nunha entrevista concedida a Europa Press, o dirixente popular non agochou a súa satisfacción: considera que se trata dunha oportunidade económica que a comarca non pode desperdiciar, dada a súa histórica dificultade para diversificar o seu tecido produtivo.

Un territorio que precisa industria

O argumento central de Feijóo pasa pola realidade socioeconómica da Ferrolterra: taxas de desemprego aínda elevadas e unha dependencia histórica dun único sector. Para unha comarca que viu como a súa economía xiraba case en exclusiva arredor do naval e do militar, a posibilidade de atraer fabricación de vehículos eléctricos representa unha vía de diversificación difícil de repetir.

O líder da oposición nacional foi, ademais, coidadoso ao delimitar as súas competencias. Recoñeceu non estar en condicións de valorar un expediente que non xestionou, e deixou clara a división de papeis: a relación entre a Xunta e o Executivo central sobre a localización da planta é algo que o presidente galego mantivo de forma constante con Madrid. A decisión final, recordou, corresponde ao Goberno de España, que é quen ostenta as competencias en materia de seguridade.

Sombra militar sobre o proxecto

E é que o emprazamento non está exento de delicadeza estratéxica. A comezos de agosto trascendeu a existencia de informes de Defensa e dos servizos de intelixencia que advertían de riscos de espionaxe, derivados da proximidade do solo elixido co arsenal militar de Ferrol e cos estaleiros de Navantia, onde se traballa con sistemas de orixe estadounidense.

O asunto cobrou outro cariz cando, o 11 de agosto, a ministra Margarita Robles trasladou ao presidente da Xunta un aval favorable do Ministerio de Defensa ao proxecto. Ese respaldo ministerial parece haber despexado o principal obstáculo institucional, aínda que as preguntas sobre a convivencia entre unha planta de capital chinés e unha instalación militar sensíbel seguirán sobre a mesa.

Calendario e expectativas

Segundo o previsto, as obras arrancarán en 2027 e a factoría debería estar operativa antes de que remate 2028. As cifras que maneixa o proxecto —2.300 postos de trabalho directos e unha produción anual de 120.000 unidades— son ambiciosas para unha comarca destas dimensións, e explican o consenso político que suscitou.

Que o líder do PP nacional celebre un proxecto con participación estatal chinesa, nun contexto de crecente recelo europeo cara aos investimentos do xigante asiático, di moito da magnitude da necesidade industrial na Ferrolterra. Cando até quen goberna en oposición a Sánchez en Madrid piden non deixar pasar a ocasión, queda claro que o argumento do emprego pesa máis que calquera cautela xeopolítica. O reto agora será que as promesas de produción e de postos de trabalho se convertan en realidades, e que a comarca saiba aproveitar unha ventá que, historicamente, se abriu poucas veces.