Impagos no SAF de Santiago: unha xornada de protesta fronte ao Pazo de Raxoi

Un colectivo fundamental para o benestar dos maiores composteláns sae á rúa. O persoal do Servizo de Axuda no Fogar (SAF) convocou unha xornada completa de mobilizacións para esixir o aboamento da paga de verán. A situación evidencia, unha vez máis, a severa precariedade que envolve aos servizos sociais externalizados.

Ata onde está disposto a chegar o sistema para soster a atención aos nosos maiores? Á primeira hora da mañá, cando as rúas do casco histórico de Santiago aínda espertaban, un grupo de profesionais xa agardaba fronte á sede do goberno local. Non é para menos. Traballan nun labor social imprescindible, mais hoxe a súa reivindicación redúcese a algo moi básico: cobrar o que se lles debe. A empresa adxudicataria do servizo non aboou o diñeiro correspondente á paga extraordinaria de verán, un atraso inaceptable que cruza a liña vermella do tolerable en pleno mes de xuño.

Convén recordar a dureza do seu día a día. Estes profesionais encárganse da hixiene, a alimentación e o acompañamento de persoas en situación de vulnerabilidade. Un traballo duro, invisible e mal remunerado. Demasiado tempo invisibilizado. Agora, a paciencia tocou fondo. As rúas de Compostela son testemuñas de como o malestar laboral se acumula como unha ola a presión. A ninguén se lle escapa que o sector do coidado está dominado maioritariamente por mulleres, un colectivo que historicamente sufriu a precariedade salarial de forma silenciosa. A emerxencia demográfica en Galicia esixe solucións, mais ninguén parece dar valor real a este esforzo.

Unha plantilla mermada e usuarios desatendidos

Ao redor de dúascentas persoas compoñen este colectivo na capital galega. Fontes sindicais advirten dunha deterioración progresiva nas condicións laborais, o que derivou nunha plantilla claramente reducida. A consecuencia directa é obvia e dolorosa. Hai cidadáns que se quedan sen a atención básica que precisan nos seus propios domicilios. As baixas laborais, os contratos a tempo parcial e a falta de substitucións están pasándolle factura aos máis febles da cadea. Non é menor o dato de que os profesionais se vexan obrigados a asumir cargas de traballo moi superiores ás humanamente soportables. O círculo vicioso da precariedade termina golpeando onde máis doe.

Precisamente por este motivo, a protesta non se limitou a un paréntese de mediodía na xornada laboral. A convocatoria estendeuse durante todo o día, dende as sete da mañá ata as dez da noite. Un maratón reivindicativo ante a fachada do Pazo de Raxoi, auténtico símbolo do poder municipal en Galicia. A imaxe é elocuente. As persoas que coidan aos nosos maiores vense obrigadas a plantarse para reclamar o seu soldo. Non parece casualidade que os conflitos máis duros se acumulen nos servizos que a administración decide externalizar. A xestión privada do público sempre trae consigo a tentación de reducir custos a costa dos dereitos laborais.

A xestión do servizo e a resposta municipal

Quen concede estes servizos é a administración pública, mais quen xestiona o día a día é unha empresa privada. Neste escenario, a concesionaria encargada do SAF compostelán atópase no centro do furacán. O impagamento da paga extraordinaria de verán xerou un profundo malestar que saltou á vía pública de forma inevitable. As rúas falan por si soas. E a presión social e mediática parece ter surtido algún efecto, polo menos na axenda institucional. O goberno local non podía darlle as costas a unha concentración que duraba quince horas seguidas fronte ás súas propias xanelas.

Únete a la conversación

Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →