Irán reabre o estreito de Ormuz durante a tregua: respiro global

O goberno iraniano comunicou a apertura total do estreito de Ormuz coincidindo co alto o fogo vixente na rexión. Esta decisión, que afecta a unha das rutas marítimas máis sensibles do planeta, podería aliviar a presión sobre os mercados enerxéticos e ofrecer unha tregua na tensión internacional. Tras semanas de incerteza e ameazas de bloqueo, a nova supón un xiro inesperado no taboleiro xeopolítico.

Unha arteria marítima baixo vixilancia constante

Quen segue a actualidade internacional sabe que o estreito de Ormuz é moito máis ca un paso de auga: é o canal polo que circula case unha quinta parte do petróleo mundial. Situado entre Irán e Omán, os seus apenas 33 quilómetros de ancho no punto máis estreito foron escenario de ameazas, choques diplomáticos e manobras militares durante décadas. Abonda con lembrar o impacto que tivo o bloqueo parcial de 2019, cando os prezos do cru se dispararon en cuestión de horas e o temor a un conflito maior palpábase a ambos lados do Atlántico.

Agora, segundo confirmaron fontes diplomáticas, o goberno iraniano decidiu abrir completamente o paso marítimo, polo menos mentres dure o actual alto o fogo. Un alto cargo do Executivo presentouno como un xesto de boa vontade, aínda que non son pocos os analistas que o interpretan como unha xogada táctica para gañar marxe de manobra en futuras negociacións. Demasiado en xogo.

O impacto económico tras a reapertura

O certo é que cada vez que se menciona o estreito de Ormuz, os mercados enerxéticos póñense en garda. Segundo a Axencia Internacional da Enerxía, por esa franxa pasan diariamente máis de 20 millóns de barrís de cru e derivados. En Galicia, onde a industria depende en boa parte da importación de hidrocarburos, calquera interrupción neste corredor repercute de inmediato nos custos loxísticos e de produción. Un responsable do sector portuario na Coruña admite que a reapertura “dá un respiro, aínda que a volatilidade segue aí”.

Ninguén esquece que a escalada militar na zona, con ameazas de peche e ataques a buques, disparara os seguros de transporte e encarecera os fretes. O anuncio iraniano, polo tanto, foi recibido como unha bocanada de aire fresco por armadores, petroleiras e gobernos occidentais. A cifra fala por si soa: a cotización do barril Brent caía máis dun 3% a media tarde de onte, reflectindo a rápida reacción dos mercados ante a nova.

As claves políticas da decisión iraniana

Convén lembrar que a reapertura non chega nun baleiro diplomático. O alto o fogo na rexión reduciu a presión internacional sobre Teherán, pero a situación segue a ser fráxil. Fontes xudiciais da Unión Europea subliñan que a medida pode interpretarse como un intento de Irán de demostrar a súa capacidade para controlar o pulso global sobre a enerxía. Non é menor o dato de que as conversas sobre o programa nuclear iraniano seguen atascadas, e que o goberno persa busca vías para aliviar as sancións económicas que lastran a súa economía.

Nas últimas semanas, representantes de varios países do Golfo intensificaron a súa presenza en foros internacionais, reclamando garantías para a navegación segura en Ormuz. A apertura temporal podería, segundo fontes militares, ser unha mensaxe dirixida tanto a Washington como a Bruxelas: Irán pode pechar a billa, pero tamén pode abrila cando lle interesa. Difícil non ver unha estratexia tras o xesto.

Repercusións en Galicia e máis alá

Poucas veces un conflito a milleiros de quilómetros repercute tan rápido na economía galega. A refinería da Coruña, unha das maiores consumidoras de cru importado, preparárase para posibles interrupcións reforzando as súas reservas. Un portavoz da industria enerxética local recoñece que “a inestabilidade en Ormuz nótase