Joven de Muros condenado por asesinar a su padre con un hacha

O Tribunal do Xurado de A Coruña declarou culpable de asasinato a un mozo de Muros acusado de matar ao seu pai cun machado en abril de 2023. O veredicto, unánime, descarta a revisión condicional da pena, tras rexeitarse a tese de inimputabilidade. A Fiscalía pediu 23 anos e a acusación particular, 25. A vítima, un home de 58 anos, morreu no acto por traumatismo craneoencefálico.

Os feitos

O crime ocorreu entre a noite do 21 e a madrugada do 22 de abril de 2023, na cociña da vivenda familiar na zona de Esteiro, un barrio costeiro de Muros. Segundo o escrito da Fiscalía, o acusado, entón de 26 anos, atacou ao seu pai “de forma súbita e inesperada” mentres ambos estaban sós. Empregou un machado para proparlle “fortes e repetidos golpes na cabeza”, causándolle a morte de forma inmediata por destrución de centros vitais.

O xuízo, celebrado na Audiencia Provincial de A Coruña, poñeu sobre a mesa o relato do mozo, que afirmou durante a súa declaración que estaba “colocadísimo” polos medicamentos que tomaba para a ansiedade e o estómago. Sostivo que houbo unha discusión previa por un móbil, que o seu pai lle negou, e que este lle lanzou un coitelo, feríndolle na cara. “Non me puiden agresivo, pero gritarlle”, dixo. Con todo, o Xurado non deu por probado un forcexe previo nin unha reacción defensiva.

As probas periciais, incluíndo o informe do Instituto de Medicina Legal de Galicia (Imelga), descartaron que o acusado estivese baixo a influencia de drogas ou que padecese un brote psicótico no momento do crime. Aínda que se lle diagnosticou un trastorno obsesivo‑compulsivo e ansiedade crónica, os expertos coincidiron: “Sabía o que facía e por que o facía”, afirmou unha psiquiatra do CHUS que o atendiu tras os feitos.

Contexto e antecedentes

Quen máis sufriu non foi só a vítima, senón tamén o tecido social dun pobo pequeno como Muros, onde a noticia caeu como un mazazo. Poucas veces se escoitan casos de filicidio en Galicia con este grao de violencia. A ninguén se lle escapa que algo fallou na cadea de protección, máis aínda cando o acusado xa fora atendido en servizos de saúde mental. Demasiado tempo.

Non é menor o dato: o mozo había manifestado en varias ocasións, tanto a familiares como a profesionais, un sufrimento emocional profundo, ligado a unha hipocondría incapacitante. Fontes próximas ao caso señalan que, a pesar das consultas médicas, non recebeu unha intervención continuada nin seguimento estruturado. A cifra fala por si soa: en 2022, Galicia rexistrou un aumento do 18 % nas derivacións por trastornos de ansiedade en menores de 30 anos, segundo datos do SERGAS. Pero a rede de apoio segue tendo lagunas.

Perspectiva e futuro

O Ministerio Público argumentou que o acusado actuou con “ánimo de atentar contra a vida” e que o ataque foi premeditado. “Execútouno”, sentenciou o fiscal durante o xuízo, en liña coa acusación particular. O defensor, pola súa parte, pediu a libre absolución baseándose na alteración das capacidades cognitivas, aínda que finalmente planteou que, se era condenado, a figura xurídica debía ser homicidio, non asesinato, e que a pena non superara os dez anos.

Agora, co veredicto firme, o caso entra na súa fase de sentenza, que se espera nas próximas semanas. A Fiscalía e a acusación particular coinciden na gravidade do acto: un crime doméstico cometido no seno dunha convivencia familiar disfuncional, con antecedentes de tensión non resoltos. “Non parece casualidade que a arma usada fose unha macha do fogar”, sinalou un responsable do sector penitenciario tras o xuízo. Alí está a clave: a violencia estoupou no lugar que debería ser máis seguro.