O exalto cargo e autor de opinión Julián Pardinas Sanz anunciou o 17 de marzo de 2026 a súa afiliación ao Partido Popular, unha decisión que atribúe a un deber de responsabilidade pública e ao seu rexeitamento da amnistía negociada polo conflito independentista de 2017. Pardinas, que asina unha columna en La Región, sitúa o seu paso na defensa da Constitución, a igualdade ante a lei e a integridade institucional. A noticia, difundida desde Ourense, abre un debate sobre a incorporación de perfís con traxectoria administrativa á política partidaria.
Tras décadas de servizo público, o autor explica que a súa experiencia lle ensinou que as institucións non son entes abstractos, senón organismos que dependen das persoas que as xestionan. Sostén que a entrega silenciosa de quen serviu o Estado pode converterse en resignación se non se denuncia o que considera prácticas que erosionan principios democráticos. Esa convicción levoulle a dar o paso de militar nun partido que, segundo o propio Pardinas, pode ofrecer unha alternativa coherente con eses valores.
Na súa columna, Pardinas carga contra a normalización de acordos con formacións políticas que, ao seu xuízo, non comparten o proxecto común de España. Sinala tamén que a loita contra a corrupción debe ser frontal e allea a relativismos, e alerta sobre decisións políticas que poderían fracturar a igualdade entre cidadáns. Por estas razóns, explica, optou por incorporarse ao PP neste momento presente.
«Non me resigno»
Motivos e críticas
O autor subliña que se afiliou ao Partido Popular porque entende que España necesita unha alternativa política fiable que defenda a Carta Magna e a independencia das institucións. No seu diagnóstico, a estabilidade democrática require non só votantes periódicos, senón cidadáns implicados que participen na vida pública de forma activa. Esa visión levouo a transformar unha crítica pública nun compromiso orgánico con unha formación concreta.
Pardinas recrimina, en particular, a proposta de amnistía para os implicados no referendo de 2017: considéraa unha medida que recompensa unha ruptura da orde constitucional e que pode sentar un precedente perigoso. Tamén amosa preocupación pola idea de que a supervivencia no poder se antepoña a principios como a igualdade e a legalidade. O seu argumento central é que permitir determinadas concesións políticas debilita a confianza nas institucións.
Experiencia e responsabilidade
O columnista lembra a súa traxectoria como servizo ao Estado, marcada pola discreción e a lealdade institucional, e defende que o coñecemento acumulado na administración pública é un capital útil para a política. Segundo Pardinas, apartar a quen aporta experiencia do debate público empobrece as opcións democráticas. Para el, afiliarse a estas alturas non responde a ambición persoal, senón a un sentido de responsabilidade cívica.
«A experiencia acumulada é un capital que debe poñerse ao servizo da sociedade»
No seu texto insiste en que as democracias sostéñense con cidadáns comprometidos, non só co exercicio do voto cada catro anos. Por iso chama a unha participación máis activa: opinar, organizarse e defender convicións son, na súa opinión, os mecanismos para reforzar institucións e garantir a continuidade dun proxecto común. Engade que, se cada persoa aporta o seu gran de area, aínda é posible mellorar o entorno institucional e político.
A decisión de Pardinas súmase a episodios recentes nos que profesionais con longa traxectoria administrativa optaron por integrarse en estruturas partidarias para intentar incidir desde dentro. Aínda que non anuncia cargo nin aspiración concreta na súa nova militancia, a súa entrada no PP é un xesto público con claro contido programático e simbólico. A polémica sobr
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.