A Audiencia de Vigo endurece as penas por estafas en vivendas

Foto de arquivo dunha manifestación celebrada en Vigo para esixir a regulación do aluguer. / Pablo Hernández Gamarra

Co prezo dos alugueiros polo ceo, os delincuentes atoparon un nicho no que moverse con relativa facilidade. Sempre existiron, pero as estafas relacionadas co arrendamento de vivendas disparáronse nos últimos anos.

Falsos propietarios principalmente, pero tamén auténticos axentes inmobiliarios que se valen do engano nos seus negocios están sentándose no banco dos acusados por cometer fraudes que, en boa parte dos casos, afectan a un sector moi vulnerable da poboación: persoas con severas dificultades económicas para atopar un fogar, dados os elevados prezos actuais.

Son, en palabras do Tribunal Supremo, vítimas «asequibles» dos estafadores inmobiliarios, que na maioría das ocasións colan as súas atractivas ofertas nos principais portais web dedicados a este mercado.

A Sección Quinta e o aumento de xuízos

A Sección Quinta é a sala penal da Audiencia Provincial de Pontevedra con sede en Vigo. É onde se xulgan os delitos máis graves, aqueles para os que a lei establece penas privativas de liberdade superiores aos cinco anos.

Este é o motivo, explican na propia sala, polo que este órgano superior está acaparando os xuízos polas estafas no aluguer e na compravenda de vivendas.

E é que (polo menos de entrada, porque a cuestión ten matices) estes fraudes están expresamente agravados no Código Penal: no artigo 250.1.1º, que establece que o delito de estafa será castigado con ata 6 anos de prisión, e non co máximo de 3 anos do tipo básico, cando «recaia sobre cousas de primeira necesidade, vivendas ou outros bens de recoñecida utilidade social» independentemente da contía defraudada.

A condena mesmo podería alcanzar os 8 anos de prisión, suposto que entra en xogo se se deixa á vítima nunha situación de «especial gravidade» económica, se o valor do defraudado supera os 50.000 euros ou se afecta a un elevado número de persoas.

Xurisprudencia e matices na aplicación

Ese tipo agravado é o que se está a aplicar na maioría das últimas sentenzas ditadas pola Sección Quinta. Aí van os matices dos que falabamos antes.

A xurisprudencia do Supremo deixou claro xa hai anos que a estafa agravada non vale para calquera tipo de vivenda. Debe ser a habitual, a que satisfaga as necesidades básicas de quen residan nela, a de «primeira necesidade» en definitiva, o que exclúe as segundas vivendas, as vacacionais ou as adquiridas a modo de investimento.

Protexión das víctimas e endurecemento das penas

Os últimos pronunciamentos do Alto Tribunal veñen a consolidar esta idea ao tempo que reforzan a protección das víctimas máis vulnerables, censurando que estes delincuentes se aproveiten do actual «contexto de elevación de prezos no mercado do aluguer» e que o fagan ademais usando un medio de «ampla difusión» como é internet.

Moitos dos anuncios falsos saen en portais como Fotocasa, Idealista ou Milanuncios. O prexuízo para quen acaba caendo na trampa é «económico, psicolóxico e moral».

Xóvenes en busca da súa primeira casa ou persoas que acababan de ser desafiuzadas e necesitaban un fogar asequible son, por citar varios exemplos, algunhas das víctimas que relataron o pesadelo vivido nos xuízos celebrados en Vigo.

Na liña do sinalado polo Supremo, a Audiencia de Vigo endureceu as pe