A caída do narcosubmarino de Camariñas: así puido iniciar a peza clave do caso

As augas da Costa da Morte gardaban desde había meses un segredo que o mar terminou revelando. Cando un pescador deportivo avistou o narcosubmarino á deriva na entrada da ría de Camariñas, púxose en marcha un dispositivo policial cuxos tentáculos chegaban moito máis alá do simple achado marítimo. O achado na praia de Arnela de 1.617 quilos de cocaína, repartidos en 49 fardos, marcou un antes e un despois nas investigacións sobre o tráfico de estupefacientes en Galicia. Agora, segundo adiantou La Voz de Galicia, a investigación determinou que as persoas investigadas tiñan os seus teléfonos móbiles intervidos desde o mesmo instante en que se produciu o afundimento.

O achado na ría e as posteriores intervencións telefónicas

Nove da mañá do 22 de xaneiro de 2025. Quen faenaba nas augas da Costa da Morte tivo diante dos seus ollos unha escena de ficción convertida en realidade: un submerxible á deriva á altura da Punta da ría de Camariñas. Ese aviso precipitou os acontecementos.

A embarcación narco acabou no fondo do mar, pero a droga non desapareceu con ela. Foron 1.617 quilos de cocaína os que terminaron abandonados na praia de Arnela, empaquetados en 49 fardos. Non é menor o dato de que, a raíz daquel evento, o dispositivo investigador pasase a controlar as comunicacións da rede criminal. Os aparellos foron pinchados para evitar alertar os narcos.

O peso da Costa da Morte na ruta atlántica

Poucas veces a toponimia galega resulta tan evidente. A Costa da Morte segue sendo, pola súa orografía e a súa dureza marítima, un escenario de especial interese para as grandes organizacións criminais. A operativa de botar a droga ao mar para a súa posterior recollida en puntos estratéxicos é un modus operandi que as forzas de seguranza coñecen ben.

A ninguén se lle escapa que as rías altas e medias galegas se converteron nas últimas décadas nunha zona de paso habitual para os cargamentos procedentes de Suramérica. O certo é que o narcotráfico mutou nos seus métodos, abandonando en moitas ocasións as grandes embarcacións para optar por submerxibles ou semisumersibles. Estes aparellos intentan evadir os radares e os controis fronteirizos convencionais. A cifra fala por si soa. Máis dunha tonelada e media de cocaína lista para distribuír no mercado europeo, interceptada nunha soa operación.

O silencio das organizacións e o futuro do caso

Quen confía no silencio do mar adoita esquecerse da presión da xustiza. O control das comunicacións a través dos pinchazos telefónicos revela ata que punto as autoridades estaban pisando os talóns á organización desde o minuto un. A estrutura criminal que operaba tras o submerxible de Muxía foi esnaquizándose progresivamente.

Demasiado tempo soportando esta lacra nas costas galegas. O caso demostra que a costa galega segue sendo un obxectivo prioritario para a entrada de cocaína no continente. Ata que punto o incremento destes aparellos subacuáticos obrigaría a cambiar as estratexias de vixilancia costeira? A resposta a esa pregunta marcará, sen dúbida, a dinámica das próximas décadas na loita contra o narcotráfico.

Únete a la conversación

En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →