Alfredo Sellier, bisneto do fotógrafo galego, anuncia que en marzo de 2026 intentará reproducir a emblemática serie de doce imaxes que o seu antepasado, José Sellier, tomou do eclipse case total de 1912 en Galicia. O proxecto, que busca honrar e actualizar aquel traballo pioneiro, desenvolverase en A Coruña e pretende documentar as fases do fenómeno cunha plantilla similar á orixinal. A iniciativa combina o interese familiar pola memoria histórica co renovado despregamento técnico que permite a fotografía actual. Máis noticias de Galicia.
A serie de 1912, composta por unha docena de tomas que rexistraron as distintas fases do eclipse, quedou entre as poucas imaxes dese acontecemento que sobreviviron ata hoxe e converteuse en referencia para historiadores da fotografía e da astronomía rexional. Nunha época na que captar un feito deste tipo requiría preparación e equipos voluminosos, a labor de José Sellier destacou pola súa anticipación e pola calidade documental das placas. O libro que recolle esas fotografías serviu de base para a idea que agora impulsa o seu descendente.
Alfredo, que ademais de fotógrafo exerce a arquitectura, explica que a súa ambición principal é reproducir a secuencia orixinal respectando a idea do seu antepasado, aínda que con ferramentas contemporáneas. Recoñece que, fronte á masa de imaxes que xerará o fenómeno nos móbiles e cámaras de milleiros de persoas, a súa proposta é máis íntima e con vocación de arquivo. Pretende obter imaxes con resolución suficiente para permitir recortes e comparacións coas placas antigas, non tanto competir por unha portada senón polo valor documental.
Para conseguir a serie, o promotor do proxecto planea construír unha cámara tipo caixa e empregar métodos de visión protexida para a súa familia, que tamén participará na observación. Non renuncia, con todo, a probar técnicas tradicionais: traballou con procesos en caixa escura e admite que unha toma ao modo antigo sería unha homenaxe técnica e sentimental difícil pero posible. Aínda así, teme que a complexidade de replicar exactamente o procedemento de 1912 poida limitar o número de imaxes deste tipo.
Recrean as imaxes perdidas do eclipse de 1912
No aspecto técnico, Alfredo sinala que existen sistemas moi sofisticados, como rótulas telescópicas que seguen o movemento do astro con teleobxectivos de gran potencia, pero que o seu enfoque será máis sinxelo e manexábel. A súa intención é combinar facilidade de execución con suficiente calidade para documentar as fases do eclipse e crear unha peza comparativa coas fotografías históricas. O proxecto tamén pon de relevo a evolución da fotografía: de longas exposicións e grandes placas a sensores dixitais e montaxes automatizados.
O interese pola recreación despertou certo eco entre afeccionados á historia local e á astronomía en A Coruña, onde a meteoroloxía sempre condiciona as posibilidades de observación. Os rexistros climáticos amosan a incertitude do tempo na zona para esas datas, un factor que tanto Sellier como outros organizadores teñen en conta á hora de planificar puntos de observación alternativos. A familia confía en poder reunir varias xeracións para vivir o eclipse e, ao mesmo tempo, preservar unha copia do traballo para futuros estudos.
Alén do compoñente persoal, a iniciativa subliña o valor patrimonial das imaxes científicas e a forma na que a memoria fotográfica enlaza xeracións. Especialistas en patrimonio fotográfico recordan que a supervivencia das placas de 1912 non é frecuente e que proxectos como este axudan a manter viva a conexión entre prácticas técnicas pasadas e actuais. Tamén pode servir de estímulo para que arquivos e museos locais impulsen a conservación e difusión de coleccións relacionadas coa astronomía e a meteoroloxía rexional.
Sellier confía en que, aínda que será un entre moitos observadores, a recreación aporte unha perspectiva histórica e familiar que complemente o aluvión de imaxes contemporáneas. O seu plan contempla ademais a difusión dos resultados para que investigadores e público xeral poidan comparar ambas series e valorar o legado do seu antepasado. Se as condicións o permiten, a familia pretende que a iniciativa quede rexistrada como un capítulo máis na memoria fotográfica de Galicia.
Podería interesarche:
