A Fiscalía pide arquivar a causa do incendio de Oímbra e sinala fallos de coordinación

Pasaron once meses desde que o lume arrasou 23.000 hectáreas en Oímbra, convertindo aquel agosto de 2025 nun dos episodios máis devastadores da historia recente de España. Agora, a Fiscalía deu un paso que moitos non esperaban: solicita o sobresemento provisional da causa. E faino cun argumento que incomoda a máis dun: houbo «evidentes erros de coordinación» entre os organismos públicos implicados na extinción.

O escrito do Ministerio Público, ao que tivo acceso este diario, descarta de plano que o incendio fose intencionado. O único investigado, un traballador que realizaba labores agrícolas co tractor da empresa para a que traballaba, non cometeu, a xuízo da Fiscalía, unha imprudencia grave. A clave está en que non actuaba por iniciativa propia.

Un traballador que seguía ordes

Convén deterse na figura do investigado. Non era un particular desbrozando a súa leira sen control. A Fiscalía subliña que o home actuaba seguindo unhas ordes xerárquicas de distribución de traballo. É dicir, cumpría instrucións da súa empresa. «Actuaba seguindo unhas ordes sen que poida imputárselle unha maior responsabilidade por cumprilas», sinala o escrito. A diferenza é substancial.

Pero hai máis. O comportamento posterior do traballador, segundo o fiscal, foi o de alguén que intenta conter o incontrolable. «Fixo o posible por tratar de extinguir o incendio cos escasos medios que tiña ante tal magnitude e ata a chegada dos servizos de auxilio», destaca o documento. Nin fuxiu nin mirou para outro lado. Quedouse, cun tractor e a impotencia de quen ve como as lapas se multiplican.

23.000 hectáreas e unha pregunta sen resposta

A magnitude do desastre é difícil de asimilar. 23.000 hectáreas calcinadas nunha comarca, a de Verín, que aínda hoxe mostra as cicatrices nos seus ladeiras. O lume, que se orixinou o 12 de agosto de 2025, avanzou cunha virulencia que desbordou todos os prognósticos. Durante días, os veciños de Oímbra e os pobos colindantes viviron en albas, co fume cubrindo o horizonte e a cinza caendo como unha chuvia macabra.

Aí está a clave do malestar que xera a petición da Fiscalía. Como é posible que un incendio desta envergadura quede sen responsables penais? A resposta, segundo o Ministerio Público, non está na persoa que aquel día manexaba o tractor, senón na cadea de decisións que se tomaron despois. Ou as que non se tomaron.

Os erros de coordinación que ninguén quere asumir

A Fiscalía é contundente ao sinalar que se produciron «evidentes erros de coordinación e mando». Unha frase que, lida en frío, apunta directamente á xestión da emerxencia. Quen mandaba? Quen decidía as prioridades? Por que os medios dispoñibles non actuaron de forma conxunta desde o primeiro momento?

Non é menor o dato de que o escrito do fiscal non se limita a mencionar estes fallos, senón que os sitúa como un elemento central do caso. A investigación puxo de manifesto que a coordinación entre os distintos corpos e administracións implicadas na extinción non foi a adecuada. Demasiado tempo perdido en decisións que debían ser automáticas.

O certo é que a causa xudicial, que durou case un ano, foi desgranando un relato de desencontros institucionais. A pregunta que flota no ar é se estes erros de coordinación poderían evitar que o lume alcanzase as dimensións que tivo. A Fiscalía, ao pedir o sobresemento, parece dicir que si, que houbo fallos, pero que estes non son constitutivos de delito.