En A Estrada, a comezos de marzo de 2026, os obradoiros de costura na mercería Punto Doble convertéronse nun punto de encontro interxeracional onde veciños de diferentes idades aprenden a manexar a máquina de coser e a elaborar as súas propias prendas. A actividade, que reúne a mozos, adultos e maiores, medrou pola procura de desconexión fronte ás pantallas e por un renovado interese polo feito a man. Organizadores e asistentes coinciden en que detrás da moda hai unha mestura de nostalxia, sustentabilidade e desexo de recuperar saberes prácticos.

O espazo, xestionado desde hai anos pola tenda local, aparece estes días cheo de mesas con máquinas antigas e eléctricas, fíos de cores e patróns caseiros. Ao fronte das clases está Gaiteiro, que explica técnicas básicas de costura e ensina desde a substitución dunha cremallera ata a confección dunha bolsa. Os cursos, impartidos en sesións vespertinas, atraeron tanto a quen nunca cosera como a quen retoma unha afección herdada de familiares. A atmósfera é de traballo pausado: entre o zumbido das máquinas e as conversas xorde un espazo de sociabilidade práctica.

Este renacer da máquina de coser forma parte dunha tendencia máis ampla cara ao artesanal que xa deixou a súa pegada na fotografía analóxica e nos vinilos, e agora trasládase ao téxtil. En Punto Doble explican que moitos alumnos comezaron a interesarse por reparar prendas ou confeccionar pezas únicas fronte á oferta masiva da moda rápida. A costura vese así como unha resposta á precariedade do consumo inmediato: permite alongar a vida da roupa e dar valor a obxectos con historia.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Para Gaiteiro, ensinar a coser vai máis aló de transmitir unha habilidade técnica: «Non é só coser un remate, é aprender a mirar a roupa con outros ollos e a recuperar unha paciencia que hoxe escasea», di durante unha das sesións. Engade que o obradoiro tamén actúa como terapia colectiva: os asistentes comentan o seu día, intercambian trucos e atopan no proceso unha forma de frear o ritmo. O seu método combina exercicios prácticos con pequenas pezas que se levan a casa, o que reforza a sensación de logro.

Entre as persoas que se inscribiron hai estudantes de instituto, profesionais que buscan desconectar do traballo e xubiladas que recuperan técnicas de antano. Unha das asistentes, María Vázquez, conta que se apuntou ao obradoiro para deixar o móbil a un lado e «volver a facer algo coas mans»: «Satisfíxome poder coser unha camisa e descubrir que podía reparala eu mesma; ademais, aquí aprendemos unhas das outras», relata. As novas relacións que nacen no obradoiro subliñan o carácter comunitario da iniciativa, con intercambios de patróns, teas e experiencias.

A demanda obrigou a ampliar as prazas e a organizar máis quendas, segundo os responsables da mercería, que tamén observaron un aumento na venda de fíos, alfileres e máquinas, tanto novas coma de segunda man restauradas. Algunhas tendas da zona contan con listas de espera e encargos de arranxos máis frecuentes que fai un par de anos. Esa actividade económica modesta contribúe a reactivar un mercado local ligado á reparación e á personalización, fronte á uniformidade das cadeas comerciais.

Ademais do aspecto práctico e económico, expertos consultados por este xornal sinalan a dimensión cultural do fenómeno: recuperar a costura implica recuperar narrativas familiares e formas de transmisión interxeracional do coñecemento. Asociacións culturais e centros cívicos de Galicia observan como estes obradoiros fomentan unha ética do coidado —do contorno, da roupa e das relacións— que conecta con movementos por unha moda máis responsable. A tendencia, por tanto, non se limita á estética; ten implicacións sociais e medioambientais.

En A Estrada, os impulsores dos cursos agardan que a afección perdure e que a costura deixe de ser vista como un recurso exclusivamente doméstico para converterse nunha práctica creativa e comunitaria. Mentres tanto, a mercería Punto Doble continúa enchendo prazas e recibindo peticións de grupos que buscan obradoiros temáticos, desde reparación de vaqueiros ata confección de roupa infantil. Para moitos dos que pasan por alí, a máquina de coser xa non é un obxecto do pasado, senón unha ferramenta para mirar ao futuro cun outro ritmo.