A miocardiopatía hipertrófica é unha enfermidade xenética que afecta a unha de cada 500 persoas adultas. Pode causar morte súbita en persoas novas e aínda está subdiagnosticada en moitos casos.
O doutor Eduardo Villacorta, cardiólogo do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, alerta sobre a importancia dun diagnóstico precoz. Esta condición provoca un engrosamento anormal do músculo cardíaco, especialmente do ventrículo esquerdo.
Orixe xenético e herdanza familiar
A enfermidade xorde de mutacións xenéticas en xenes do sarcómero. Estes xenes controlan o funcionamento do aparello contráctil do corazón. Transmítese de xeito hereditario, polo que varios membros dunha mesma familia poden padecelo sen saber.
O doutor Villacorta, presidente da Sección de Cardiopatías Familiares da SEC, recalca que «moitos pacientes non presentan síntomas durante anos». Nalgúns casos, a primeira sinal pode ser unha morte súbita.
Por iso, coñecer a historia familiar resulta vital. Permite detectar casos asintomáticos e adoptar medidas preventivas antes de que ocorran complicacións graves.
Síntomas que deben chamar a atención
Algunhas sinales poden indicar a presenza da enfermidade. Entre elas destacan a falta de aire, dor torácica, mareos e perda de coñecemento, especialmente durante o exercicio físico.
- Falta de aire inexplicable durante o esforzo
- Dor no peito ao realizar actividade física
- Sensación de desmaio durante ou despois de facer deporte
- Antecedentes familiares de miocardiopatía
Se hai antecedentes familiares de morte súbita a idade temperá, tamén se debe acudir ao médico. Especialmente en persoas que practican deporte habitualmente.
Avances no diagnóstico e tratamento
Grazas aos avances nas técnicas xenéticas, agora é posible identificar mutacións antes de que aparezan cambios no corazón. Isto permite un diagnóstico aínda máis precoz.
Así mesmo, a resonancia magnética cardíaca mellorou notablemente a precisión diagnóstica. Tamén aumentou a creación de consultas especializadas en Cardioloxía.
Para os pacientes con maior risco, pódense implantar desfibriladores automáticos. Estes dispositivos prevén episodios potencialmente mortais.
Ademais, os novos inhibidores da miosina supoñen un fito terapéutico. Actúan directamente sobre a causa da enfermidade e reducen síntomas e cirurxías cardíacas.
A maioría dos pacientes poden levar unha vida practicamente normal. Incluso poden practicar deporte recreativo baixo supervisión médica.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.