Os polbos arrasan no sur de Inglaterra: 400 t e +450% anual

As autoridades británicas confirman que a presenza masiva de polbo nas augas do suroeste de Inglaterra persiste en 2026, con máis de 400 toneladas desembarcadas entre xaneiro e febreiro. A Organización de Xestión Mariña (MMO) cifra ese volume como un incremento do 450% respecto ás 75 toneladas rexistradas nos mesmos meses do ano anterior. O fenómeno afecta principalmente a portos de Cornualles e Devon e preocupa ao sector pesqueiro e aos científicos polas súas consecuencias. As institucións atribúen o fenómeno, en boa medida, a cambios ambientais asociados ao quecemento e ao maior aporte de auga doce.

Os mariñeiros locais alertan de que a floración do polbo está dezmando capturas tradicionais de marisco, como a langosta e o cangrexo, cuxos aparellos aparecen agora con cunchas baleiras. En portos como Newlyn e Brixham as nasas e os cacharros —os artes empregados— reciben grandes cantidades do cefalópodo común, Octopus vulgaris. Fronte a este panorama, as administracións lanzaron enquisas e campañas de seguimento para avaliar o impacto sobre os armadores e as comunidades costeiras. Ao mesmo tempo, científicos e o sector intentan atopar fórmulas para aproveitar o recurso sen agravar a presión sobre outros caladoiros.

O repunte de capturas nos dous primeiros meses do ano resulta chamativo porque, segundo a MMO, non se evocaba unha presenza semellante desde hai máis de sete décadas. A situación levou a unha alianza entre autoridades, centros de investigación e organizacións do sector para monitorizar e estudar as posibles causas. Informes recentes de centros como a Marine Biological Association (MBA) apuntan a factores ambientais que crearon condicións favorables para o polbo. Os expertos lembran que estes episodios de «floración» de polbo ocorreron moi raramente na historia moderna da pesca británica.

Impacto na pesca local e nas comunidades

Os pescadores de Devon sosteñen que as súas pesqueiras tradicionais caeron ata un 80% nalgunhas zonas, segundo denuncias recollidas polas autoridades. O problema non só reduce ingresos inmediatos, senón que tamén ameaza empregos e a viabilidade de embarcacións pequenas que dependen de capturas estacionais. Algunhas confrarías comezaron a recompoñer estratexias e a explorar novos mercados para o polbo, moi apreciado na gastronomía internacional, especialmente en países como España e Xapón. Non obstante, transformar un exceso de capturas nunha saída comercial viable require tempo, loxística e acordos de comercialización.

Na práctica, a presenza masiva de polbo altera a cadea trófica local e compite con outras especies polo alimento e o hábitat. Os pescadores describen como as nasas volven ao porto cheas de polbos e, no mesmo arte, atopan centollos ou langostas baleiras. Esa dobre lectura convérte a algúns en optimistas cautelosos —pola oportunidade de pesca do polbo— e a outros en pesimistas pola merma dos recursos tradicionais. A MMO indicou que continuará recompilando datos para informar posibles medidas de xestión e apoio ao sector.

Causas científicas e respostas administrativas

Os estudos preliminares combinan cambios de temperatura da auga, alteracións nos patróns de salinidade por maior achega de auga doce e fluctuacións na dispoñibilidade de presas como factores que favorecen a proliferación do polbo. A MBA, en informes recentes, sinalou unha ligazón entre condicións climáticas e a aparición destes episodios, aínda que matiza que faltan detalles para explicar por que agora e con esa intensidade. A incerteza científica dificulta propostas de xestión rápidas e eficaces, polo que a monitorización continúa sendo a prioridade.