A euforia polo título mundial conquistado pola selección española en 2026 ten tamén un capítulo fiscal que non pasa desapercibido. Segundo adiantou La Voz de Galicia, os 17 futbolistas con domicilio fiscal en España que formaron parte da convocatoria deberán tributar polo bono económico que recibiron tras alzar o trofeo. Entre eles, o delantero galego Borja Iglesias e varios xogadores que tributan en Cataluña levarán a peor parte: pagarán máis á Hacienda que os seus compañeiros.
O Estado recadará preto de seis millóns de euros procedentes do pago dese bono. Unha cifra nada desestimable en tempos de consolidación fiscal. Pero non todos os futbolistas afrontan o mesmo porcentaxe. A clave está no lugar de residencia fiscal, e aí Galicia e Cataluña quedan mal paradas fronte a comunidades como Madrid.
A xeografía do IRPF
Convén lembrar que o sistema de financiamento autonómica permite a cada comunidade establecer os seus propios tramos no IRPF. Iso provoca diferenzas substanciais. Un futbolista que reside en Madrid tributa un tipo máximo no entorno do 45%, mentres que un que o fai en Cataluña ou Galicia pode alcanzar o 50% ou incluso superalo lixeiramente. A franxa non é menor: cinco puntos porcentuais de diferenza que, aplicados a primas millonarias, tradúcense en decenas de mil euros.
Borja Iglesias, nado en Santiago de Compostela e con domicilio fiscal en Galicia, atópase nese grupo de futbolistas que verán mermado o seu bono de forma máis acusada. O mesmo ocorre cos xogadores que tributan en Cataluña. A cifra fala por si soa: o Estado recadará case seis millóns de euros dun total de 17 futbolistas. Demasiado diñeiro como para pasalo por alto.
O bono do Mundial
A Real Federación Española de Fútbol estableceu unha prima pola consecución do título mundial. Cada xogador recibiu unha cantidade fixa, que se soma aos ingresos que xa perciben polos seus contratos cos clubes. O bonus pagouse tras a vitoria e, ao tratarse dun rendemento do traballo, está suxeito a retención fiscal.
Alí está a clave do asunto. A retención aplícase segundo o tipo marginal do IRPF de cada futbolista, que depende da súa comunidade de residencia. Os que viven en Madrid, onde o tramo autonómico é máis baixo, pagan menos. Os que residen en Cataluña ou Galicia, onde os tramos son máis altos, pagan máis. Non parece casualidade que varias das estrelas do equipo teñan o seu domicilio fiscal na capital de España.
O debate autonómico
Este caso reabre un debate recorrente: a desigualdade fiscal entre comunidades. Mentres algunhas autonomías compiten a baixa para atraer a grandes contribuintes, outras manteñen tipos elevados para sostener os seus servizos públicos. Un futbolista de elite pode permitirse escoller onde vivir. Pero non todos os cidadáns teñen esa opción.
O certo é que a selección española conseguiu un éxito deportivo que encheu de orgullo a todo o país. Pero a distribución da factura fiscal do bonus non é equitativa. Un xogador que tributa en Madrid queda con unha parte maior da súa prima que outro que o fai en Cataluña ou Galicia. A diferenza pode alcanzar varios centos de milleiros de euros, dependendo da cantidade total percibida.
A noticia xerou reaccións diversas. Dende o ámbito político, algúns representantes de comunidades con tipos altos sinalaron que a competencia fiscal entre territorios xera estas distorsións. Outros, en cambio, defenden a capacidade de cada autonomía para fixar os seus propios impostos. O debate, como tantos outros en España, está servido.
Un precedente con nome propio
Non é a primeira vez que o fútbol e a fiscalidade se cruzan.
