Vinte hectáreas de monte raso e plantacións reducidas a cinzas en apenas seis horas. Ese é o dramático balance do incendio forestal que arrasou desde a tarde do domingo unha zona da Serra do Careón, no concello lucense de Palas de Rei, un evento que obrigou a despregar un impresionante dispositivo de extinción e que finalmente foi dado por estabilizado nas inmediacións da medianoite.
O corazón do lume late en Cuíña
Ninguén agardaba un domingo de tantas complicacións na comarca da Ulloa. As lapas declaráronse na parroquia de Cuíña en torno ás seis da tarde, desatando de inmediato unha intensa operación de rescate ambiental que se prolongou durante toda a noite. A Consellería do Medio Rural tivo que confirmar o peor a última hora da xornada: a devastación alcanzara xa a vintena de hectáreas. Demasiado dano en demasiado pouco tempo.
Difícil é atopar un escenario máis complicado para o combate directo das lapas cás estribacións montañosas desta serra. Cómpre recordar que o foco sitúase nun enclave estratéxico, tocando case o límite xeográfico cos concellos veciños de Melide e Toques. A orografía agreste e o difícil acceso condicionan sempre o traballo dos profesionais nesta zona. Falamos ademais dunha zona moi pouco poboada, un factor que, nesta ocasión, xogou a favor da seguridade cidadá ao non haber vivendas en perigo inminente. Porén, o prezo ecolóxico destes lumes segue pagándose en cada metro cadrado de monte galego.
Un despregamento masivo para frear a catástrofe
O peso da extinción recaeu sobre unha combinación de medios tecnolóxicos e humanos que poucas veces decepciona. Para atallar a emerxencia na Serra do Careón contouse con catro técnicos e oito axentes sobre o terreo. A eles sumáronse trece brigadas especializadas e doce motobombas, apoiadas por unha pala mecánica encargada de abrir cortalumes.
Non é menor o dato do esforzo loxístico desde o aire. Tres helicópteros e oito avións descargaron incesantemente auga sobre o perímetro do incendio. A este operativo institucional uníronse de maneira fundamental as brigadas municipais de Palas de Rei e os efectivos de Protección Civil. A ninguén se lle escapa que o éxito destas operacións pasa por unha rápida coordinación entre a Xunta e os servizos locais. A clave agora, tal e como apuntan desde o ámbito forestal, pasa polo vento: se se mantén sen cambios drásticos, as lapas poderán ser controladas e rematadas nas próximas horas.
Un historial que pesa sobre a serra
O certo é que a Serra do Careón é unha vella coñecida para os servizos de extinción. Esta cordilleira, que fai de fronteira natural entre as provincias de Lugo e A Coruña, arrastra un pesado historial de incidentes deste tipo ao longo dos últimos anos. O abandonado modelo forestal galego converte os montes en auténticos polvoríns.
A xornada dominical foi especialmente convulsa para os equipos forestais, que tiveron que lidar coa incerteza en varias zonas da comunidade. Mentres os equipos tentaban frear o avance en Palas de Rei, a atención desvíase cara ao norte. Na comarca de Xermade logrouse controlar un conato de incendio, mentres que o foco rexistrado en Merille, xa no concello de Ourol, sufriu unha perigosa reactivación ás dúas da tarde.
Esse lume de Merille obrigou a desprazar de urxencia máis recursos. Ata o momento, unha brigada e unha motobomba permanecían como retén de vixilancia na zona. Porén, a Consellería do Medio Rural constatou que a situación desbordaba a capacidade dese retén mínimo e viuse obrigada a inxectar un novo e contundente despregamento para atallar o novo foco que ardia con forza. Non parece casualidade que as áreas máis des poboadas e de monte baixo sexan as que sofren a maior parte dos em
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.