Vinte hectáreas de monte raso e plantacións reducidas a cinzas en apenas seis horas. Ese é o dramático balance do incendio forestal que arrasou dende a tarde do domingo unha zona da Serra do Careón, no concello lucense de Palas de Rei, un evento que obrigou a despregar un impresionante dispositivo de extinción e que finalmente foi dado por estabilizado nas proximidades da medianoche.
O corazón do lume late en Cuíña
Ninguén esperaba un domingo de tantas complicacións na comarca de Ulloa. As chamas declaráronse na parroquia de Cuíña arredor das seis da tarde, desatando de inmediato unha intensa operación de rescate medioambiental que se prolongou durante toda a noite. A Consellería do Medio Rural tivo que confirmar o peor a última hora da xornada: a devastación xa había alcanzado a veintena de hectáreas. Demasiado dano en demasiado pouco tempo.
É difícil atopar un escenario máis complicado para o combate directo das chamas que as estribacións montañosas desta serra. Convén lembrar que o foco sitúase nun enclave estratéxico, tocando case o límite xeográfico cos concellos vizinhos de Melide e Toques. A orografía agreste e o difícil acceso condicionan sempre o traballo dos profesionais nesta zona. Falamos ademais dunha zona moi pouco poboada, un factor que, nesta ocasión, xogou a favor da seguridade cidadá ao non haber vivendas en perigo inminente. Con todo, o prezo ecolóxico destes lume segue pagándose en cada metro cadrado de monte galego.
Un despregamento masivo para frear a catástrofe
O peso da extinción recaíu sobre unha combinación de medios tecnolóxicos e humanos que poucas veces defraza. Para conter a emerxencia na Serra do Careón contouse con catro técnicos e oito axentes no terreo. A eles sumáronse trece brigadas especializadas e doce motobombas, apoiadas por unha pala mecánica encargada de abrir cortafuegos.
Non é menor o dato do esforzo lóxico desde o aire. Tres helicópteros e oito avións descargaron incesantemente auga sobre o perímetro do incendio. A este operativo institucional uníronse de forma fundamental as brigadas municipais de Palas de Rei e os efectivos de Protección Civil. A ninguén se lle escapa que o éxito destas operacións pasa por unha rápida coordinación entre a Xunta e os servizos locais. A clave agora, tal e como apuntan dende o ámbito forestal, pasa polo vento: se se mantén sen cambios drásticos, as chamas poderán ser controladas e rematadas nas próximas horas.
Un historial que pesa sobre a serra
O certo é que a Serra do Careón é unha vella coñecida para os servizos de extinción. Esta cordillera, que fai de fronteira natural entre as provincias de Lugo e A Coruña, arrastra un pesado historial de incidentes deste tipo ao longo dos últimos anos. O abandonado modelo forestal galego converte os montes en auténticos pólvorins.
A xornada dominical foi especialmente convulsa para os equipos forestais, que tiveron que lidiar coa incertitude en varias zonas da comunidade. Mentres os equipos intentaban conter o avance en Palas de Rei, a atención desviábase cara o norte. Na comarca de Xermade logrouse controlar un conato de incendio, mentres que o foco rexistrado en Merille, xa no concello de Ourol, sufríu unha perigosa reactivación ás dúas da tarde.
Ese lume de Merille obrigou a desprazar de urxencia máis recursos. Ata o momento, unha brigada e unha motobomba permanecían como retén de vixilancia na zona. Con todo, a Consellería do Medio Rural constatou que a situación desbordaba a capacidade dese retén mínimo e viu obrigada a facer un novo e contundente despregamento para conter o novo foco que ardía con forza. Non parece casualidade que as áreas máis despobladas e de monte baixo sexan as que sofren a maior parte dos embates.
