Bego Martínez, directora de vestimenta da Asociación Cultural e Folclórica O Fiadeiro, presentou o 14 de marzo de 2026 en Vigo unha selección de indumentaria pensada para quen participen nas conmemoracións da Reconquista e desexen caracterizarse como vigueses de principios do século XIX. Sobre dous maniquíes mostrou combinacións e accesorios que buscan precisión histórica e funcionalidade para desfiles e representacións. O obxectivo, segundo a responsable, é facilitar a veciños e colectivos a elección de prendas coherentes coa época para evitar anacronismos nos actos públicos.
A exposición, recollida en imaxes por Pablo Hernández Gamarra, incluíu pezas que reproducen cortes e siluetas representativas da primeira década do século XIX, con especial atención á sinxeleza dos materiais e á gama cromática propia da clase traballadora urbana. Martínez destacou a importancia dos tecidos naturais e das feituras sobrias, tanto para homes como para mulleres, como elemento clave para transmitir verosimilitude nas recreacións. As propostas artéllanse en torno a prendas exteriores resistentes e complementos discretos que completan o conxunto sen esaxerar a ornamentación.
Para os homes, a directora de vestimenta recomendou xaquetas de corte recto, chalecos sinxelos e pantalóns de tiro alto que se axusten á estética da época, ademais de sombreros acordes que rematan a silueta. No caso das mulleres, Martínez subliñou a conveniencia de faldas amplas, delantais e mantóns ou chales que reflexen a moda cotiá da época, evitando volumes e cores imposíbeis para o contexto social que se reproduce. Tamén insistiu na importancia da coherencia entre prendas e calzado, así como na austeridade dos accesorios.
A actividade forma parte da preparación dos actos conmemorativos que se celebran en Vigo en torno á memoria dos sucesos de principios do século XIX ligados á Guerra da Independencia, cando a cidade viviu momentos de grande tensión e mobilización. Aínda que o foco está na fidelidade visual, a asociación persegue ademais que os participantes comprendan o trasfondo histórico dos traxes que visten, polo que a presentación incluíu explicacións sobre usos e significados dalgunhas pezas. Martínez insistiu en que vestir ben non é só unha cuestión estética, senón unha forma de respecto cara á memoria colectiva.
A exhibición nos maniquíes permitiu aos asistentes apreciar detalles como as costuras, os remates e as formas de superposición das prendas, elementos que marcan a diferenza entre unha recreación turística e unha representación coidada. A directora de vestimenta mostrou como pequenas decisións —tipo de tecido, ancho da solapa ou lonxitude do dobradillo— inflúen na percepción global do personaxe histórico. Ademais, puxo énfase en adaptar as pezas á mobilidade de quen participan en desfiles e escenificacións para garantir comodidade sen perder autenticidade.
Integrantes da asociación e simpatizantes coñecedores do patrimonio local colaboraron na selección dos modelos e na procura de referencias documentais que servisen de guía. Martínez explicou que consultaron gravados, escritos e pezas conservadas en arquivos para que a proposta teña unha base documental sólida, aínda que moderada polo criterio práctico do uso na rúa. O resultado, segundo a responsable, é unha oferta de vestuario que respecta a esencia da época e facilita a participación cidadá.
A iniciativa tamén pretende ser unha ferramenta pedagóxica para escolas, agrupacións culturais e colectivos que desexen implicarse nos actos sen recorrer a disfraces anacrónicos. A asociación propón orientar sobre combinacións e proporcións para que grupos de distintos tamaños acaden unha imaxe homoxénea e verosímil. Neste senso, Martínez animou aos interesados a poñerse en contacto con O Fiadeiro para recibir asesoramento e evitar contratempos á hora de preparar a indumentaria.
Coas fotografías que acompañaron á presentación, a asociación busca difundir exemplos e servir de referencia para quen vaia participar nas próximas convocatorias. A aposta por unha estética documentada e práctica abre a porta a que a cidadanía se implique con maior profundidade nas conmemoracións, máis alá do xesto simbólico. Segundo a directora de vestimenta, o reto é que a cidade recupere non só imaxes, senón tamén sensacións e relatos da súa propia historia a través do que visten os seus veciños.
