Bego Martínez, directora de vestimenta da Asociación Cultural e Folclórica O Fiadeiro, presentou o 14 de marzo de 2026 en Vigo unha selección de indumentaria pensada para quen participen nas conmemoracións da Reconquista e desexen caracterizarse como vigueses de principios do século XIX. Sobre dous manequíes mostrou combinacións e accesorios que buscan precisión histórica e funcionalidade para desfiles e representacións. O obxectivo, segundo a responsábel, é facilitar a veciños e colectivos a elección de prendas coherentes coa época para evitar anacronismos nos actos públicos.
A exposición, recollida en imaxes por Pablo Hernández Gamarra, incluiu pezas que reproducen cortes e siluetas representativas da primeira década do século XIX, con especial atención á sinxeleza dos materiais e á gama cromática propia da clase obreira urbana. Martínez destacou a importancia dos tecidos naturais e as feituras sobrias, tanto para homes como para mulleres, como elemento clave para transmitir verosimilitude nas recreacións. As propostas artéllanse arredor de prendas exteriores resistentes e complementos discretos que completan o atuendo sen exagerar a ornamentación.
Para os homes, a directora de vestimenta recomendou chaquetas de corte recto, chalecos sinxelos e pantalóns de tiro alto que se axusten á estética da época, ademais de sombreiros acordes que rematan a silueta. No caso das mulleres, Martínez subliñou a conveniencia de saias amplas, delantais e mantóns ou chales que reflictan a moda cotiá da época, evitando volumes e cores imposíbeis para o contexto social que se reproduce. Tamén insistiu na importancia da coherencia entre prendas e calzado, así como na austeridade dos accesorios.
A actividade forma parte da preparación dos actos conmemorativos que se celebran en Vigo en torno á memoria dos sucesos de principios do século XIX ligados á Guerra da Independencia, cando a cidade viviu momentos de gran tensión e mobilización. Aínda que o foco está na fidelidade visual, a asociación persegue ademais que os participantes comprendan o trasfondo histórico dos traxes que visten, polo que a presentación incluiu explicacións sobre usos e significado dalgunhas pezas. Martínez insistiu en que vestir ben non é só unha cuestión estética, senón unha forma de respecto cara á memoria colectiva.
A exhibición nos manequíes permitiu aos asistentes apreciar detalles como as costuras, os remates e as formas de superposición de prendas, elementos que marcan a diferenza entre unha recreación turística e unha representación coidada. A directora de vestimenta mostrou como pequenas decisións —tipo de tecido, ancho da lapela ou longo do dobradillo— inflúen na percepción global do personaxe histórico. Ademais, puxo énfase en adaptar as pezas á mobilidade dos que participan en desfiles e escenificacións para garantir comodidade sen perder autenticidade.
Integrantes da asociación e simpatizantes coñecedores do patrimonio local colaboraron na selección dos modelos e na procura de referencias documentais que servisen de guía. Martínez explicou que consultaron gravados, escritos e pezas conservadas en arquivos para que a proposta teña unha base documental sólida, aínda que moderada polo criterio práctico de uso na rúa. O resultado, segundo a responsábel, é unha oferta de vestuario que respeta a esencia da época e facilita a participación cidadá.
A iniciativa tamén pretende ser unha ferramenta pedagóxica para escolas, agrupacións culturais e colectivos que desexan implicarse nos actos sen recorrer a disfraces anacrónicos. A asociación propón orientar sobre combinacións e proporcións para que grupos de distintos tamaños acaden unha imaxe homoxénea e verosímil. Neste sentido,
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.