A banda galega Néboa lanzou o seu cuarto traballo discográfico, ‘O barco fantasma’, un álbum que o seu líder, Lucas de Centi, define como «un salto cualitativo» e un «epílogo» para a formación. Once temas que trazan unha viaxe musical e emocional, presentados este venres en Santiago de Compostela, concretamente na Sala Riquela. Non é un disco máis: é unha declaración de intencións, unha viaxe cara ás profundidades da súa propia identidade.
Un disco concebido como viaxe atlántica
«Unha cousa que conseguimos facer con este disco é ser máis concretos. Nos discos anteriores había unha recopilación de cancións e neste, dende o principio, empezamos a trazar un rumbo colectivo», explica de Centi nunha entrevista con EFE. O álbum, producido por el mesmo e gravado por Hevi, susténtase nun «reglamento interno» que prioriza o contrapunto, técnica herdada da tradición clásica. A decisión levou ao grupo a evitar en moitos momentos os instrumentos armónicos tradicionais, construíndo as cancións mediante melodías que dialogan entre si, con referencias explícitas a Bach e á música barroca adaptada ao pop.
O quinteto, formado por de Centi, Tomás Porteiro, Jacobo García, Sandra Pérez e Susana Nunes, está profundamente ligado á costa galega. Por iso, ambientar a súa traxectoria a bordo dun barco fantasma xurdiu «case natural». A dimensión atlántica do álbum responde tanto a unha cuestión xeográfica como emocional, a un exercicio «de introspección colectiva». «É un disco moi referencial, no que revisamos experiencias compartidas», asegura de Centi.
Neste viaxe sonoro, Néboa apóiese no mar como escenario simbólico, un océano que utiliza «como excusa» para contar a súa propia historia. Hai «guiños» internos entre composicións actuais e pasadas, un xogo de espellos de distintas etapas creativas. Con todo, a pesar desa mirada retrospectiva, de Centi rexeita interpretar o disco como un exercicio de nostalgia: «Non é pensar que calquera tempo pasado foi mellor. É revisar quen somos para identificarnos mellor e poder seguir cara adiante», sostén.
Un álbum que funciona como epílogo e transformación
Néboa non viaxou soa. En ‘O barco fantasma’ suben artistas como Antía Ameixeiras, Antía Muíño, Mondra, Joao Neves, Lilaina, Rémora, Miguel Arribas e Femme Falafel. Tamén se recupera a voz de Aloia, antiga integrante e vocalista da banda. «Que a última canción que se canta a dúo sexan Aloia e Tomás non é algo inocente; a primeira canción do noso primeiro EP tamén a abren eles dous», conta de Centi.
O músico recoñece que este ‘O barco fantasma’ é, en certo sentido, «un alter ego» da banda e funciona como «epílogo». «Está pensado como último disco de Néboa», avisa, sinalando que quería visibilizar unha «transformación» que se foi dando ao longo do tempo, coa saída de varios dos integrantes fundadores. Non obstante, o futuro segue «aberto»: non se trata necesariamente dunha disolución, senón dunha transformación. «Agora a prioridade é defender este traballo. Aspiro a estar dous anos defendendo estas cancións novas nos escenarios e despois Deus dirá», comenta.
