Ourense, un verán sen pulso cultural que lastra o seu atractivo turístico

Cando o termómetro dispárase en Ourense, a cidade non só se baleira de habitantes, senón tamén de propostas culturais que conviden a quedar ou a visitala. A combinación dunha calor sufocante e unha oferta de lecer case inexistente durante xullo e agosto converte a capital das Burgas nun destino pouco apetecible para quen busca algo máis que augas termais. A ausencia dunha programación municipal sólida e o peche da iniciativa privada debuxan un panorama desolador que, a longo prazo, repercute directamente na percepción turística da cidade.

Non se trata só de que os veciños busquen refuxio nas piscinas ou na montaña. O problema é estrutural: cando os principais espazos escénicos permanecen pechados e non hai unha axenda cultural que encha o baleiro, Ourense perde competitividade fronte a outras urbes galegas que si apostan polo verán como tempada alta de eventos. A pregunta que xorde é inevitable: pode unha cidade presumir de ser destino turístico se durante dous meses clave apaga os seus focos culturais?

Un escenario baleiro para dous meses clave

Os datos dispoñibles debuxan un mapa desértico. O Auditorio Municipal, que debería ser o buque insignia da vida cultural ourensá, ten actividade programada só ata finais de setembro, pero sen propostas específicas para xullo e agosto. O Teatro Principal, outro dos espazos emblemáticos, tampouco confirmou espectáculos durante os meses estivais. Isto significa que quen decida visitar Ourense en pleno verán atoparase con dous dos seus principais equipamentos culturais completamente apagados.

A oferta cinematográfica tampouco sae ao rescate. As salas comerciais do centro comercial Ponte Vella seguen funcionando, mais a alternativa de cine de autor ou de ciclos especializados, que adoitaba ofrecer o Cineclube Padre Feijóo, desaparece durante o verán. Así, a única opción para os amantes do sétimo arte limítase aos grandes estreos comerciais, sen espazo para a diversidade ou a programación temática que caracteriza outras cidades.

Esta situación non é nova, pero cada ano agrava máis. Mentres noutras capitais galegas como Santiago, A Coruña ou Vigo o verán convértese nunha oportunidade para atraer turismo cultural con festivais, concertos ao aire libre e ciclos de teatro, Ourense parece ter botado a toalla. A iniciativa privada, que noutros tempos enchía parte dese baleiro, foi desaparecendo progresivamente, deixando a cidade a mercé dunha programación pública que brilla pola súa ausencia.

O Concello limítase a recompilar, non a crear

A responsabilidade desta situación non pode recaer unicamente no sector privado. A administración local ten a obriga de garantir unha oferta cultural mínima, especialmente nos meses de verán, cando a cidade recibe máis visitantes. Porén, a realidade é que o Concello de Ourense non organizou para xullo e agosto ningún concerto, ciclo ou proposta cultural propia. O seu labor limitouse a recompilar as actividades promovidas por terceiros, unha tarefa meramente administrativa que non xera contido novo.

As únicas excepcións neste deserto son as festas populares da Ponte e Velle, con orquestras e actuacións de carácter tradicional. Malia que estas celebracións teñen o seu encanto e son importantes para a identidade local, non poden suplir a falta dunha programación cultural diversa e de calidade. Un turista que chegue a Ourense esperando atopar concertos de música actual, exposicións, teatro contemporáneo ou cine independente atoparase cun páramo.