A película Sirat figura entre as nominadas aos Oscar 2026 na categoría de Mellor Son, ademais de competir como Mellor Película Internacional, segundo a lista publicada este mes pola Academia estadounidense. A dobre candidatura reforza a presenza española na carreira cara á estatuíña tras unha tempada de recoñecementos nacionais e festivais. O estreo do filme e o seu percorrido por circuitos internacionais situaron o traballo sonoro no centro do debate sobre a narración cinematográfica. A nominación responde, en palabras do seu equipo e da crítica, á capacidade do son para construír atmosferas e soster a experiencia sensorial do filme.

Nas fases previas de votación, Sirat chegou a soar tamén noutras categorías técnicas e artísticas —música, casting e fotografía—, pero finalmente só obtivo praza nas dúas categorías citadas. Que sexa a única película española con presenza entre as candidatas subliña a súa singularidade nunha edición na que competidores de maior orzamento coparon boa parte do protagonismo. A noticia tivo eco pola combinación dun plantexamento artístico arriscado e dunha produción de carácter máis íntimo que a media. A recepción crítica destacou precisamente esa mestura de austeridade e pulso técnico.

O recoñecemento na categoría de son adquire unha dimensión histórica para o cine español: trátase da primeira vez que un título nacional logra unha nominación nese apartado, despois de que La sociedad de la nieve quedase moi cerca na edición de 2024. A propia Academia modificou en 2021 o formato do galardón, unificando as antigas categorías de montaxe e mestura nun único premio que valora a creación sonora no seu conxunto. Ese cambio obriga a avaliar non só a claridade técnica senón tamén a maneira na que o son contribúe á narración e ao deseño sensorial da película.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Un feito adicional que rompe moldes é que o equipo responsable da nominación está composto exclusivamente por mulleres: Amanda Villavieja, Laia Casanovas e Yasmina Praderas, tres profesionais cuxa labor foi recoñecida xa nos premios nacionais, entre eles os Gaudí e os Goya. O seu traballo foi sinalado pola industria como exemplo de oficio e cohesión nunha produción relativamente pequena. O mérito, subliñan compañeiros e críticos, radica tanto na creatividade técnica como na capacidade para adaptar recursos limitados a obxectivos expresivos ambiciosos. A nominación consolida a visibilidade das mulleres en áreas técnicas do cine, onde a súa presenza foi tradicionalmente escasa.

O deseño sonoro de Sirat preséntase na película case como un personaxe por dereito propio: non se limita a acompañar a imaxe, senón que participa na construción de tensión, na representación de espazos e na inmersión nas raves que atravesan a trama. A crítica eloxiou a integración de sons ambientais, silencios calculados e a música electrónica —propia das festas— ata lograr que a banda sonora e o espazo acústico funcionen como unha soa peza. Segundo a directora de son, o realizador pediu un traballo de inmersión no contexto e nos lugares naturais onde se desenvolven as escenas, o que tamén obrigou a un traballo de campo preciso e a solucións creativas na posprodución.

Máis alá do compoñente artístico, a categoría de Mellor Son premia aspectos técnicos concretos: a calidade da mestura, a claridade da montaxe, a coherencia entre pista musical e elementos diexéticos, e a eficacia do deseño para servir a narrativa. Desde 2021, eses criterios gañaron relevancia ao requirir que o xurado avalíe a capacidade do son para integrarse plenamente no relato e non só o seu valor illado. No caso de Sirat, xurados e festivais valoraron a sutileza da montaxe e a limpeza da mestura en escenas complexas, como as secuencias de festa, onde a superposición de capas sonoras é clave.

A produción do filme defínese por un carácter artesanal e un equipo reducido, un contraste intencionado con outras propostas máis industriais que tamén figuran na quiniela da Academia. O director, que falou en entrevistas sobre a minuciosa elaboración do proxecto, defendeu desde o principio unha aproximación práctica e de investigación para capturar os ambientes sonoros auténticos. Ese enfoque esixiu ás responsables do son traballar en condicións cambiantes e frecuentemente con recursos axustados, o que, segundo a crítica, potenciou a creatividade técnica.

A nominación de Sirat abre unha fiestra para o cine español en categorías técnicas nas que raramente logrou tanta atención e, ao mesmo tempo, serve de impulso para visibilizar o traballo das mulleres no apartado do son. Quedan por diante os meses de promoción e a cerimonia dos Oscar, onde a película intentará converter a candidatura nun recoñecemento definitivo. Sexa cal sexa o resultado, a presenza de Sirat na lista de nominadas xa serviu para ampliar o debate sobre a importancia do son como ferramenta narrativa no cine contemporáneo.