Puntos cegos na vivenda protexida de Alicante

O escándalo de Les Naus en Alicante puxo ao descuberto fallos relevantes no sistema de vivenda protexida. Un decreto do Consell de Carlos Mazón de decembro de 2024 manteu baleiros normativos herdados da etapa do Botànic que permiten sortear os filtros sociais. Expertos e afectados alertan de que non son trampas illadas, senón resquicios legais que facilitan o acceso a quen non cumpre o obxectivo público.

A copropiedade: un atallo que non sempre se ve

A norma adoita excluir a quen son titulares do pleno dominio dunha vivenda. Ese matiz administrativo abre un oco: a copropiedade.

Se unha persoa comparte unha casa ao 50 % coa súa parella, pode non figurar como propietario en pleno dominio e, por tanto, non quedar automaticamente descartada.

Do mesmo xeito, ceder parte da titularidade a un familiar pode modificar os rexistros sen alterar a realidade económica do solicitante.

• Problema: a verificación limítase ao titular rexistral, non á capacidade real de uso ou goce.
• Consecuencia: inmobles «a medias» poden non bloquear o acceso.

Os técnicos consultados sinalan que estas maniobras non requiren sempre mala fe: bastan os baleiros da formulación xurídica para obter un resultado contrario ao propósito social da promoción.

Activos fóra do foco: patrimonio e sociedades

Outro punto cego importante é a mirada parcial sobre a economía do solicitante. A comprobación adoita centrarse nos ingresos declarados e en se aparece unha vivenda a nome do interesado.

Quedan fóra dese control outros bens que poden dar unha capacidade económica elevada: embarcacións, vehículos de luxo, participacións en empresas ou contas no estranxeiro.

Ademais, o diñeiro ligado a unha sociedade mercantil complica a trazabilidade. Unha persoa pode non figurar como propietaria dun inmoble nin declarar altos ingresos persoais, pero controlar activos relevantes a través de estruturas societarias.

• Exemplo: participacións en sociedades que posúen inmobles ou bens de luxo.
• Consecuencia: a «foto fixa» dos ingresos non reflicte o patrimonio real.

O requisito do arraigo ao municipio para os visados engade outra capa de complexidade. O uso de empadroamentos temporais ou trámites administrativos puntuais permite sortear o filtro da residencia habitual.

Riscos e propostas para pechar os ocos

O resultado destes puntos cegos é dobre: disólvese a finalidade social das promocións e erosiónase a confianza cidadá nos mecanismos de asignación.

Especialistas en vivenda e políticas públicas recomendan medidas concretas para endurecer o control e evitar arbitrariedades.

• Ampliar a comprobación patrimonial para incluír bens relevantes máis alá da titularidade rexistral.
• Verificar a titularidade real mediante cruces con rexistros mercantís e fiscais.
• Revisións periódicas despois da adxudicación para detectar cesións ou vendas simuladas.
• Endurecer sancións para quen manipulen a súa situación rexistral para acceder a axudas públicas.
• Protocolos comúns entre administracións para compartir información e evitar ocos entre comunidades.

Únete a la conversación

Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →