O pulso entre os médicos e a administración sanitaria galega acadou unha nova dimensión. Case un de cada catro facultativos dos principais hospitais sumouse á folga, un dato que evidencia a magnitude do malestar e o seu impacto directo no sistema público de saúde. As consultas, intervencións e servizos esenciais sentiron a presión dun conflito que, lonxe de amainar, ameaza con enquistarse.
Parálise nos hospitais de referencia
A xornada de folga deixou unha pegada visible nos corredores dos grandes hospitais de Galicia. No Complexo Hospitalario Universitario de Santiago, no da Coruña e no Álvaro Cunqueiro de Vigo, a actividade habitual viuse alterada desde primeira hora. “A situación é insostible”, aseguraba un alto cargo municipal en Santiago, recoñecendo que a tensión se palpa entre pacientes e profesionais. Consultas externas ralentizadas, probas diagnósticas aprazadas e quirófanos funcionando baixo mínimos foron a tónica dominante.
A cifra fala por si soa: preto do 25% dos médicos secundaron a convocatoria nestes centros, segundo datos facilitados por fontes institucionais. O certo é que a incidencia superou as previsións iniciais, sobre todo en áreas como Urxencias, Medicina Interna e Pediatría, onde a ausencia de facultativos obriga a reorganizar quendas e priorizar só os casos máis graves. Quen acudiu a consultas programadas na mañá do martes, en moitos casos, tivo que marchar cunha nova cita baixo o brazo.
Reivindicacións que non atopan resposta
Detrás da folga subxace un rosario de reivindicacións longamente postergadas. Os médicos esixen melloras nas condicións laborais, redución da sobrecarga asistencial e unha equiparación salarial con outras comunidades. A ninguén se lle escapa que a falta de persoal e o aumento da presión asistencial, especialmente tras a pandemia, agravaron o malestar nas plantillas. “A situación leva anos enquistada”, recoñecen desde o sector, poñendo o foco no envellecemento das plantillas e na dificultade para atraer novos facultativos ás áreas rurais.
A administración, pola súa banda, insiste en que se están a adoptar medidas para paliar o déficit de profesionais. Porén, os sindicatos médicos consideran insuficientes as propostas e denuncian a falta de vontade política para abordar un problema estrutural. Aí está a clave deste desencontro: mentres a Xunta apela á responsabilidade e garante a cobertura dos servizos mínimos, os convocantes advirten de novos paros se non hai avances reais na negociación.
O impacto nos pacientes e o debate público
Abonda con mirar a sala de espera de calquera gran hospital galego para entender a dimensión social do conflito. Pacientes que chegan desde a comarca do Salnés ou desde A Mariña, tras horas de viaxe, atópanse con citas anuladas ou atrasos interminables. O enfado e a incerteza multiplícanse entre quen agarda unha operación ou un diagnóstico urxente. Poucas veces o malestar dos profesionais calou tan fondo na opinión pública coma agora.
As asociacións de usuarios do sistema sanitario advirten dun “efecto dominó” se a folga se prolonga. Non é menor o dato de que, nalgúns servizos, a actividade reduciuse á metade, obrigando os pacientes a agardar semanas para unha consulta. A situación, que xa era delicada tras os meses críticos da pandemia, volveu poñer enriba da mesa o debate sobre o modelo sanitario galego e a sustentabilidade da atención pública a medio prazo.
Un conflito con antecedentes e sen solución doada
Convén lembrar que non é a primeira vez que os médicos galegos recorren á folga para reclamar melloras. En 2018, un protesta semellante xa paralizou parte da actividade hospitalaria
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.