O pulso entre os médicos e a administración sanitaria galega alcanzou unha nova dimensión. Case un de cada catro facultativos dos principais hospitais sumáronse á greve, un dato que evidencia a magnitude do malestar e o seu impacto directo no sistema público de saúde. As consultas, intervencións e servizos esenciais sentiron a presión dun conflito que, lonxe de amainar, ameaza con enquistarse.
Parálise nos hospitais de referencia
A cifra fala por si mesma: preto do 25% dos médicos secundaron a convocatoria nestes centros, segundo datos facilitados por fontes institucionais. O certo é que a incidencia superou as previsións iniciais, sobre todo en áreas como Urxencias, Medicina Interna e Pediatría, onde a ausencia de facultativos obriga a reorganizar turnos e priorizar só os casos máis graves. Quen acudiu a consultas programadas na mañá do martes, en moitos casos, tivo que marcharse cunha nova cita baixo o brazo.
Reivindicacións que non atopan resposta
Detrás da greve subxacente un rosario de reivindicacións largamente postergadas. Os médicos exixen melloras nas condicións laborais, reducción da sobrecarga asistencial e unha equiparación salarial con outras comunidades. A ninguén se lle escapa que a falta de persoal e o aumento da presión asistencial, especialmente tras a pandemia, agravaron o malestar nas plantillas. “A situación leva anos enquistada”, recoñecen desde o sector, poñendo o foco no envellecemento das plantillas e na dificultade para atraer novos facultativos ás áreas rurais.
A administración, pola súa banda, insiste en que se están adoptando medidas para paliar o déficit de profesionais. Con todo, os sindicatos médicos consideran insuficientes as propostas e denuncian a falta de vontade política para abordar un problema estrutural. Alí está a clave deste desencuentro: mentres a Xunta apela á responsabilidade e garante a cobertura dos servizos mínimos, os convocantes advirten de novos paros se non hai avances reais na negociación.
O impacto nos pacientes e o debate público
Basta con mirar a sala de espera de calquera gran hospital galego para entender a dimensión social do conflito. Pacientes que chegan dende a comarca do Salnés ou dende A Mariña, tras horas de viaxe, atopanse con citas anuladas ou atrasos interminables. O enfado e a incertidume multiplícanse entre os que agardan unha operación ou un diagnóstico urxente. Poucas veces o malestar dos profesionais chegou tan profundo na opinión pública como agora.
As asociacións de usuarios do sistema sanitario advirten dun “efecto dominó” se a rixa se prolonga. Non é menor o dato de que, nalgúns servizos, a actividade reduciuse á metade, forzando aos pacientes a esperar semanas para unha consulta. A situación, que xa era delicada tras os meses críticos da pandemia, volveu poñer sobre a mesa o debate sobre o modelo sanitario galego e a sustentabilidade da atención pública a medio prazo.
Un conflito con antecedentes e sen solución fácil
Convén lembrar que non é a primeira vez que os médicos galegos recurren á rixa para reclamar melloras. En 2018, unha protesta similar xa paralizou parte da actividade hospitalaria.
