Gabriel Rufián, voceiro de ERC no Congreso, pediu este luns en Barcelona que a esquerda faga unha autocrítica sobre a súa fragmentación política tras participar na presentación do libro Una crónica republicana desde Madrid. O acto, protagonizado polo exdirixente de Esquerra Joan Tardà, tivo lugar antes da sesión prevista na cidade e motivou unha reflexión pública sobre a dispersión do espazo progresista. Rufián vinculou esa dispersión coas dificultades para articular alternativas sólidas fronte á dereita.
O dirixente independentista aproveitou a presentación do libro para sinalar que a realidade electoral e organizativa da esquerda parece ofrecer múltiples candidaturas locais mentres que a dereita estrutúrase en menos forzas con ámbitos de actuación máis uniformes. A súa intervención buscou chamar a atención sobre a necesidade de debater estratexia e unidade sen renunciar a identidades políticas diversas. A observación xerou reaccións entre asistentes e nas redes sociais.
Antes de entrar no acto, Rufián advertiu sobre o problema da fragmentación e planteou a pregunta que suscitou o titular: por que no conxunto do país conviven dúas dereitas e numerosas esquerdas provinciais e locais. A súa intervención enlazou co testemuño e a traxectoria política de Tardà, cuxo libro percorre vivencias e episodios da intensidade política catalana e estatal. O ambiente da presentación foi de debate e recordo sobre décadas de militancia.
Crítica á dispersión e chamada á reflexión
«Convén que as esquerdas se pregunten por que só hai dúas dereitas e en cada provincia catorce esquerdas»
Con esa frase, Rufián apuntou a un diagnóstico sobre a capacidade da esquerda para artellar proxectos comúns que compitan con eficacia en procesos electorais. Non concretou fórmulas concretas nin asociacións específicas, pero si insistiu na necesidade de abrir espazos de diálogo para atopar puntos de confluencia. A observación foi interpretada por algúns como un chamamento á coordinación territorial e por outros como un recordatorio das tensións históricas entre sensibilidades.
O debate sobre a atomización da esquerda non é novo e aparece con frecuencia en análises políticas cando se avalían resultados electorais e posibilidades de coalición. Rufián situou o asunto en termos prácticos: a multiplicidade de candidaturas locais e provinciais afecta a capacidade de sumar e competir fronte ás formacións de dereitas que, segundo o seu diagnóstico, funcionan con maior cohesión. A súa apelación foi tanto crítica como propositiva: entender o problema para poder afrontalo.
O contexto do libro e a intervención de Tardà
A presentación de Una crónica republicana desde Madrid repasou episodios da traxectoria de Joan Tardà na política catalana e estatal, e serviu de marco para a reflexión de Rufián. Tardà, que chamou a atención polo seu papel en Esquerra, relatou no acto experiencias do posfranquismo, do independentismo e da cotiá labor parlamentaria. O libro e o coloquio permitiron aos asistentes compartir valoracións sobre alianzas, estratexia e memoria política.
Rufián, no seu papel de voceiro parlamentario, situou a súa chamada á unidade na necesidade de que a esquerda mellore a súa capacidade de proposta e, concretamente, a súa presenza no territorio. Subliñou que non se trata de homoxeneizar posicións, senón de buscar mecanismos de coordinación que permitan competir electoralmente sen sacrificar identidades. A discusión, asegurou, debe abrirse tanto a partidos como a movementos sociais e actores locais.
A intervención provocou comentarios cruzados entre analistas e actores políticos. Algúns coincidiron en sinalar que a fragmentación dilúe votos e oportunidades, mentres que outros defenderon a diversidade como expresión lexítima de pluralismo político. En calquera caso, a chamada de Rufián plantexa a necesidade de discutir tácticas e obxectivos comúns de cara a procesos electorais futuros.
Ao peche do acto, o ton foi de debate máis que de polémica. A presentación do libro de Tardà exerceu como catalizador para unha cuestión recurrente na esquerda española e catalana: como compatibilizar identidade territorial e social coa eficacia nas urnas. A mensaxe de Rufián permanecerá como unha invitación pública a reflexionar sobre a estratexia colectiva.
