Santalices reclama na ofrenda ao Apóstolo unidade polo galego, financiamento equilibrado e firmeza contra a corrupción

O presidente do Parlamento de Galicia aproveitou a tradicional oferta ao Apóstolo Santiago, este 25 de xullo, para lanzar unha mensaxe rotunda. Un ano máis, e xa van catro, foi el quen exerceu como oferente na catedral compostelá. Diante das autoridades civís, militares e eclesiásticas, pediu tres cousas concretas: unidade arredor da lingua galega, un financiamento autonómico máis xusto e, sen ambaxes, firmeza contra a corrupción. A solemnidade do rito non impediu que o discurso tivese un ton político claro, case de manifesto.

Non é menor o dato de que, por cuarto ano consecutivo, a oferta recaese na mesma figura institucional. O acto, que cada 25 de xullo reúne no Obradoiro ao Goberno galego, concelleiros e deputados, volveu ter como escenario a praza da Quintana. Alí, os gastadores da Brilat abriron camiño aos membros da Armada, do Exército do Aire e do Espazo e aos soldados de infantaría. Un despregamento militar que non pasa desapercibido e que enmarca a cerimonia cunha precisión case cirúrxica. Fronte á comitiva agardaban o presidente da Xunta, o delegado do Goberno en Galicia e a alcaldesa de Santiago. Pero quen tomou a palabra foi o presidente do Parlamento.

Unha lingua que non admite divisións

A primeira reclamación foi para o galego. O oferente pediu unidade arredor da lingua propia de Galicia. Nun momento no que o debate lingüístico reaparece con forza en distintos ámbitos, a mensaxe foi clara: non hai espazo para fracturas internas cando se trata de defender o patrimonio común. A petición, feita desde o altar maior da catedral, adquiriu unha dimensión simbólica difícil de ignorar. Quen escoitaba alí, entre bancos de pedra e incenso, sabía que non era un simple desexo litúrxico. Era unha declaración de intencións.

Convén recordar que o galego atravesa unha fase complexa, con datos de uso que preocupan nas institucións. A defensa da lingua non é, para o presidente do Parlamento, unha cuestión menor. Por iso a situou como primeira petición ao Apóstolo. Unha forma de pór negro sobre branco que, máis aló de discrepancias políticas, hai un patrimonio inmaterial que require consenso. A unidade, nese terreo, non é unha opción. É unha necesidade.

Financiamento equilibrado: a reclamación de sempre

O segundo punto foi o financiamento autonómico. O presidente do Parlamento pediu un sistema equilibrado para Galicia. Non é a primeira vez que se escoita esta reclamación nun 25 de xullo. A diferenza, quizais, este ano foi o contexto. Coa negociación do novo modelo de financiamento autonómico enredada en Madrid, a comunidade galega leva anos agardando unha actualización que reflicta o seu peso real e as súas necesidades específicas. A oferta ao Apóstolo serviu, unha vez máis, como altofalante.

A petición non foi acompañada de cifras nin de concrecións técnicas. Pero a mensaxe política era nítida: Galicia non pode seguir dependendo dun sistema que, a ollos de moitos, a trata de forma desigual. O oferente puxo o acento na necesidade de que a comunidade reciba o que lle corresponde. Nada máis. E nada menos. A frase quedou gravada na memoria dos presentes, mentres o incenso subía cara á bóveda da catedral.

Firmeza contra a corrupción e solidariedade con Almería e Madrid

O terceiro e último punto foi, sen dúbida, o máis contundente. O presidente do Parlamento reclamou firmeza contra a corrupción. Nun momento no que a xustiza investiga varios casos que salpican a distintas administracións, a mensaxe tivo un eco inmediato. Non se referiu a ningún caso concreto, pero a advertencia foi xeral: a corrupción é un cancro que hai que extirpar sen contemplacións. A petición ao Apóstolo foi, nesta ocasión, un chamamento á responsabilidade institucional.