Apágase un referente do azabache en Santiago: falece a matriarca da Quintana

Santiago de Compostela esperta hoxe cunha pesadumbre profunda nas súas pedras centenarias. A propietaria da mítica Azabachería Rod Mayer faleceu este venres aos 91 anos, deixando atrás un baleiro imposible de cuantificar no tecido artesanal da cidade. A súa perda representa moito máis que o peche dun capítulo familiar; marca o declive dunha forma de entender o comercio e a tradición que se resiste a desaparecer en pleno século XXI.

O latexo inconfundible da Quintana

Poucas veces un establecemento logra definir con tanta precisión o espírito dunha ubicación concreta. Falamos dun comercio histórico situado exactamente no número 1 da mítica praza da Quintana de Vivos, un punto neurálxico onde conflúen peregrinos, turistas e locais. Esa ubicación privilexiada, ancorada aos pés da basílica compostelá, foi o escenario da vida cotiá desta muller durante décadas. A súa figura convertera nunha extensión máis do monumento.

O impacto do loito no gremio

Basta con camiñar hoxe polas rúas empedradas do casco vello para percibir o silencio e o respecto entre os colegas de profesión. O gremio do azabache está oficialmente de loito. A nova caeu como un xerro de auga fría entre os artesáns da zona, que ven desaparecer a unha das súas máximas expoñentes. Non é para menos, xa que o seu nome estaba indisolublemente unido á prestixiosa saga familiar dos Mayer.

O peso desta familia na historia comercial de Compostela é un dato incuestionable. Falar dos Mayer é facer referencia directa á excelencia artesanal, a un tempo onde os oficios se aprendían no taller e se perfeccionaban co paso dos invernos. Demasiado tempo resistindo o envite das tendas de recordos fabricados en serie. A figura desta matriarca representaba a resistencia digna dun oficio ancestral fronte á globalización.

A seña de identidade da Pedra Negra

Ninguén debe esquecer que o azabache é, para os galegos e para os millóns de persoas que percorren o Camiño de Santiago, unha auténtica seña de identidade. Esa pedra negra é sinónimo de protección e arraigo. O traballo de pulido e tallado esixe unha paciencia que hoxe escasea na nosa sociedade acelerada. A artesanía local vive tempos convulsos, pero no número 1 da Quintana as regras do mercado parecían deterse ante a sabedoría dos seus donos.

Difícil atopar hoxe en día a alguén disposto a manter o mesmo oficio, no mesmo local e baixo o mesmo lema comercial, desde a súa xuventude ata os 91 anos. Esa perseveranza é unha rareza absoluta no panorama actual. A súa rutina diaria, abrindo as portas dun dos recunchos máis fotografados da capital galega, formaba parte da paisaxe urbana coa mesma naturalidade que a Catedral. A cifra fala por si soa. Case un século de vida dedicada en corpo e alma ao duro oficio da Pedra Negra.