A posibilidade de que Seat fabrique na súa planta de Martorell vehículos militares lixeiros foi abordada en reunións mantidas en marzo de 2026 coa tecnolóxica Indra e coa empresa de compoñentes Ficosa, segundo fontes citadas por medios nacionais. O debate, que tería como obxectivo abastecer ao Ministerio de Defensa e elevar a rendibilidade do grupo cara a un obxectivo do 6% en 2030, enmárcase na adaptación da factoría á produción de eléctricos e na procura de novos nichos industriais. Directivos de Seat e representantes de Indra terían explorado a viabilidade técnica e produtiva de trasladar unha pequena serie de unidades á liña barcelonesa. Non existe por agora un comunicado oficial que confirme a sinatura dalgún contrato nin o volume definitivo de produción.
No encontro participou, segundo as mesmas fontes, Markus Haupt, conselleiro delegado de Seat, e dirixentes de Indra encabezados por José Vicente de los Mozos, actual CEO da tecnolóxica e expresidente de Renault España. A conversa, que Seat presenta como parte dos contactos habituais da súa dirección con empresas punteiras do país, tería incluído a posibilidade de empregar plataformas de vehículos de turismo adaptadas a funcións loxísticas e de transporte militar. A proposta abordou tanto a enxeñaría necesaria para militarizar turismos como a integración de compoñentes específicos subministrados por empresas como Ficosa.
O proxecto que se baralla non contempla a produción masiva: as fontes consultadas sitúan a cifra probable arredor de 5.000 unidades, unha serie limitada que serviría para probas e contratos puntuais con Defensa. Ese volume, no caso de materializarse, requiriría a adaptación de procesos e plantas de montaxe para cumprir cos requisitos militares de resistencia, comunicacións e evacuación sanitaria. Tamén implicaría a homoloxación ante organismos públicos e a posible concorrencia a concursos e licitacións do Ministerio.
A clave que xustificaría esta aposta industrial é a capacidade de Martorell e a reordenación da súa cadea produtiva ante a electrificación. Actualmente a planta produce ao redor de 475.000 vehículos ao ano e dispón dunha capacidade máxima teórica de 600.000 unidades, segundo datos internos e do sector. Coa chegada de modelos eléctricos como o Cupra Raval e o Volkswagen ID.Polo sobre a plataforma MEB Small, unha parte da capacidade quedaría asignada a produtos 100% eléctricos, mentres que a caída gradual de modelos sobre plataformas MQB-A0 e MQB (Evo) podería liberar espazo industrial.
A factoría de Martorell está estruturada en tres liñas de montaxe, o que permitiría, segundo analistas do sector, dedicar unha delas a series especiais ou vehículos non convencionais sen paralizar a produción en masa de turismos. O planteamento técnico esixiría, non obstante, investimentos en soldadura, tratamentos anticorrosión e probas de campo, actividades habituais en vehículos militares que difiren da produción en gran serie de automóbiles civís. Ademais, as empresas implicadas terían que coordinar a cadea de subministración para incorporar elementos específicos de defensa, desde proteccións ata sistemas electrónicos de comunicacións.
Fontes do propio grupo Volkswagen e de Seat consultadas por este xornal subliñan que calquera iniciativa deste tipo debería compatibilizarse cos compromisos medioambientais e de electrificación do consorcio. A transformación industrial cara vehículos eléctricos é prioritaria para a compañía e condiciona a dispoñibilidade de horas de traballo e recursos. Neste marco, a fabricación de series curtas para aplicacións militares aparece como unha vía para manter cargas de planta e diversificar ingresos, aínda que non sen tensións internas sobre prioridades productivas.
Desde o punto de vista do Ministerio de Defensa, a adquisición de vehículos lixeiros para apoio loxístico e evacuación pasa por procesos de licitación que valoran non só o prezo senón a soberanía industrial, o mantemento e a interoperabilidade con forzas aliadas. Participar neses concursos esixe prazos e garantías que poderían beneficiar a provedores con capacidade de homoloxación e servizo posvenda en territorio nacional. Indra e Ficosa contan con experiencia en sistemas electrónicos e compoñentes, o que facilitaría a oferta conxunta cun fabricante como Seat.
O debate tamén suscita preguntas de carácter ético e político sobre a entrada de fabricantes civís na industria da defensa, un sector con implicacións internacionais e regulatorias. A curto prazo, a decisión dependerá da vontade do grupo Volkswagen, das condicións da demanda pública e da disposición da plantilla e dos sindicatos a aceptar axustes productivos. Se o proxecto prospera, Martorell podería converterse nun exemplo de reindustrialización dual, onde liñas dedicadas a turismos convivan con series especiais orientadas á defensa nacional.
