Sinistralidade en vías rurais: un accidente en Paradela reabre o debate sobre a seguridade

Un suceso que transcende o local

O volco dun turismo ocorrido o pasado luns nunha pista do concello lucense de Paradela non é un incidente illado. Este tipo de sinistros, que a miúdo pasan desapercibidos nas estatísticas nacionais, revela unha realidade persistente na Galicia rural: a perigosidade dunhas vías secundarias que, pola súa estreiteza, estado de conservación ou falta de sinalización, convértense en trampas para condutores habituais e ocasionais. O accidente, que se saldou co traslado da condutora ao Hospital Lucus Augusti (Hula) de Lugo para observación, pon sobre a mesa unha problemática que as administracións locais e autonómicas arrastran desde hai décadas.

A fraxilidade da mobilidade no rural

Cando unha carteira, que coñece palmo a palmo os camiños da súa zona de reparto, sofre un accidente como o de Paradela, a alarma acéndese. Non se trata dun condutor despistado nin dun exceso de velocidade nunha autovía; é unha profesional que, no desempeño do seu traballo, tópase cunha pista cuxo trazado non perdoa o máis mínimo erro. A propia afectada foi quen alertou ao 112 Galicia, consciente de que se atopaba nun lugar de difícil acceso e que necesitaba axuda para saír do vehículo. Este detalle, aparentemente menor, subliña a soidade e a vulnerabilidade de quen transitan a diario por estas rutas.

Os bombeiros do parque comarcal de Sarria, xunto con efectivos de urxencias sanitarias e do Subsector de Tráfico da Garda Civil, acudiron ao lugar. Cando chegaron, a muller, visiblemente nerviosa, xa soltara o cinto de seguridade. Os operarios abriron as portas do automóbil e asistírona para que puidese saír. A rapidez da intervención evitou consecuencias maiores, pero o incidente deixa unha pregunta incómoda: cantas veces máis terá que repetirse unha escena similar antes de que se adopten medidas estruturais?

Un patrón que se repite na comarca

Este non é un caso illado na zona de Sarria. Nas últimas semanas, outros sinistros requiriron a intervención dos servizos de emerxencia. Por exemplo, en O Páramo unha persoa resultou atendida tras saírse da vía e chocar cunha tajea. E en Sarria capital, tres persoas resultaron feridas ao saírse da calzada e dar voltas de campá co vehículo no que viaxaban. Todos estes sucesos comparten un denominador común: vías estreitas, curvas pechadas e, en moitos casos, unha visibilidade reducida pola vexetación ou a orografía.

A coincidencia destes episodios nun curto período de tempo debería facer reflexionar ás autoridades. Non se trata dunha fatalidade estatística, senón dun patrón que evidencia deficiencias no deseño ou mantemento destas infraestruturas. Cada un destes accidentes, aínda que sen vítimas mortais, xera un custo humano e material que lastra o desenvolvemento da comarca. A sensación de inseguridade esténdese entre os veciños, que ven como os seus desprazamentos cotiáns se converten nunha aposta.

O labor silencioso dos bombeiros

O suceso de Paradela tamén serve para visibilizar o traballo dos efectivos de emerxencias. Os bombeiros de Sarria, que cobren un amplo territorio rural, enfróntanse a diario a rescates complexos en lugares onde os vehículos de gran tonelaxe teñen dificultades para maniobrar. Nesta ocasión, a pista onde ocorreu o volco era especialmente angosta, o que obrigou aos operarios a empregar técnicas específicas para acceder ao turismo accidentado. A súa profesionalidade permitiu que a condutora fose extraída con seguridade e evacuada ao hospital lucense en menos dunha hora desde o aviso.

Este tipo de intervencións rara vez aparecen nos medios nacionais, pero son esenciais para manter a cohesión territorial. Sen a pronta resposta destes equipos, moitas persoas quedarían atrapadas en puntos illados.