Só no monte: o calvario dun ferido en Lobios tras saír despedido por un desnivel

Poucas veces un parte de emerxencia condensa tanta angustia en catro liñas. Unha persoa apareceu ferida este domingo na parroquia de Manín, no concello ourensán de Lobios, tras pasar horas camiñando desorientada polo monte. O seu relato, escalofriante: sufrira un accidente de tráfico, perdeu o coñecemento tras o impacto e, ao recobralo, atopouse soa en plena natureza, sen saber moi ben onde estaba nin como chegar a algún lugar habitado.

A alerta saltou pouco antes das cinco da tarde. Un particular contactou co 112 Galicia para avisar de que alguén necesitaba axuda urxente no lugar coñecido como Compostela, dentro do termo municipal de Lobios. Quen chamaba non era a vítima, senón alguén que se atopara con ela e comprendeu de inmediato a gravidade da situación. O ferido explicaría despois que o seu vehículo precipitárase por un desnivel nunha zona de monte.

O instinto de supervivencia na Baixa Limia

Difícil imaxinar o que pasou pola cabeza desa persoa nas horas previas. Recuperar o coñecemento xunto a un coche accidentado, quizais nunha pista forestal de difícil acceso, sen cobertura para pedir auxilio e co corpo doído polo impacto. O instinto de supervivencia, iso que os manuais de emerxencias chaman «autoprotección» pero que no fondo é pura bioloxía, fixo o resto. Camiñar. Buscar unha casa, unha estrada, calquera sinal de presenza humana. Demasiado tempo perdido.

A ninguén se lle escapa que a xeografía da Baixa Limia non perdoa os erros. É un territorio de transición entre a meseta e as primeiras elevacións galegas, con bosques frondosos, pistas forestais que se adentran en paraxes de gran beleza pero tamén de notable illamento. A zona de Lobios, limitante con Portugal e próxima ao Parque Natural Baixa Limia, combina un relevo complicado cunha densidade de poboación moi baixa. Un accidente nun punto afastado pode converterse rapidamente nunha trampa se ninguén presencia o ocorrido.

O certo é que o final desta historia puido ser moi distinto. O individuo logrou saír do monte polo seu propio pé, aínda que con feridas que requerían atención sanitaria. Non é menor o dato de que conservara a lucidez suficiente para explicar que ocorrera e guiar despois os equipos de rescate cara á zona onde presumiblemente se atoparía o vehículo. Sen eses detalles, a busca sería unha agulla nun palleiro.

O dispositivo despégase en busca do vehículo

Tras recibir o aviso, o sistema de emerxencias activouse con celeridade. O Grupo de Emerxencias Supramunicipal (GES) de Lobios despregouse na zona e, segundo consta na información dispoñible, mantén o dispositivo activo cun obxectivo prioritario: localizar o coche do accidente. As condicións do terreo, con desniveis e vexetación abundante, complican notablemente as tarefas de rastrexo. Cómpre recordar que localizar un vehículo precipitado por un talude en plena zona forestal non é tarefa rápida, especialmente cando se descoñece o punto exacto do sinistro.

Os equipos traballan a partir do relato confuso de quen levaba horas desorientado, intentando reconstruír un percorrido que probablemente nin o propio afectado lembra con precisión. O estrés postraumático, a dor física e a deshidratación tras un paseo involuntario polo monte xogan en contra da memoria. Aí está a clave do problema: sen coordenadas exactas, a busca convértese nun crebacabezas de pistas contraditorias.