Stellantis iniciou conversas con fabricantes chineses para abrir a porta a investimentos que permitan reorganizar a súa rede de produción en Europa, segundo adiantou Bloomberg esta semana. A decisión responde a un exceso de capacidade no grupo e ao forte descenso da produción nalgúns mercados durante 2025, e afectaría a plantas clave en países como España e Italia. O obxectivo é aproveitar a pegada industrial existente para fabricar modelos de marcas asiáticas e así encher instalacións infrautilizadas. Fontes achegadas ás negociacións citadas pola axencia sinalan que entre os interesados figuran empresas como Xiaomi e Xpeng.
A nova chega nun contexto de alarma interna: a produción nas factorías italianas de Stellantis caeu un 20% en 2025, ata situarse en 379.706 vehículos, mentres que a planta de Vigo mantivo ritmos superiores en anos recentes, con volumes que chegaron a 559.427 unidades. Ese desaxuste levou o grupo a plantexarse fórmulas pouco ortodoxas, desde acordos de produción por contrato ata a entrada de socios industriais en participacións concretas. En varias capitais europeas e en Bruselas vixíase con atención calquera operación que supoña a implantación de marcas chinesas na Unión.
Segundo as fontes consultadas por Bloomberg, os directivos de Stellantis plantearon a posibilidade de empregar a súa rede de fábricas para ensamblar vehículos deseñados polos fabricantes asiáticos, unha práctica que xa se aplica nalgúns casos con socios como Toyota. En España, por exemplo, a planta de Balaídos produce a furgoneta Proace City para a marca xaponesa, e en Figueruelas (Zaragoza) anunciouse a fabricación de modelos de Leapmotor, na que Stellantis ten unha participación aproximada do 20%.
A posible entrada de capital asiático non se limita só a acordos de produción, segundo as mesmas fontes. Tamén se baralla que firmas chinesas poidan adquirir participacións en marcas emblemáticas dentro do grupo, como a luxosa Maserati, operación que foi obxecto de rumores desde épocas anteriores da dirección. Ese tipo de movementos, admiten os analistas, cambiaría a estrutura de propiedade dun consorcio que hoxe agrupa a catorce enseas distintas e complicaría o mapa competitivo no segmento dos eléctricos en Europa.
A dirección da compañía quixo acotar os rumores e, a través dun comunicado, negou que exista a intención de vender algunha das súas marcas, ao tempo que confirmou que se atopan avaliando distintas alternativas, incluída a posibilidade de reestruturar ou dividir o grupo para optimizar o seu rendemento. No texto a compañía recalcou que mantén «conversas cunha ampla variedade de actores da industria en todo o mundo» no marco da súa actividade habitual e declinou comentar sobre especulacións concretas.
No eido político, a situación preocupa en Italia, onde o Goberno presionou nos últimos meses para que a súa única grande produtora cambie de rumbo ante a caída da actividade industrial. Desde a propia dirección anterior, con Carlos Tavares á fronte, xa circulaban certas conxecturas sobre alianzas e cesións parciais; hoxe, esas hipóteses volven a tomar forza nun mercado europeo que busca consolidar a súa industria do vehículo eléctrico fronte á competencia chinesa.
Para os fabricantes chineses, a opción de producir en plantas europeas ofrece vantaxes notables: acceso a instalacións homologadas, proximidade ao mercado comunitario e un atallo para sortear algunhas barreiras regulatorias e arancelarias. Firmas como Xiaomi comezaron a promover os seus modelos eléctricos na UE, e Xpeng xa comercializa varios turismos en España, polo que o interese por acordos locais ten sentido estratéxico para ambas as partes.
Fontes internas e analistas consultados coinciden en que, aínda que as conversas estean en marcha, calquera operación de grande calado requirirá tempo, trámites reguladores e consenso entre os accionistas do grupo. A curto prazo, a opción máis plausible parece ser a sinatura de contratos de produción por modelo ou a entrada minoritaria de socios en proxectos específicos; a medio prazo, a integración societaria supoñería un cambio estrutural con impacto no emprego, no control industrial e na política comercial. A reordenación da capacidade de Stellantis en Europa segue por agora sendo unha negociación aberta cuxo desenlace marcará o futuro de varias plantas españolas e europeas.
