Ourense despide a ola de calor rozando os 40 graos, co ollo posto nas tormentas
A provincia de Ourense viviu onte a que se previía como última xornada dun episodio de altas temperaturas que mantivo en vilo boa parte de Galicia durante días. Os termómetros quedaron ás portas de cotas históricas, frenados por unha inesperada cortina de nubes, mentres MeteoGalicia mantía activos avisos por tormentas no territorio ourensano. O termómetro marcou 39,5 graos en Vilamartín de Valdeorras, o valor máis alto dunha xornada na que o bochorno instalouse en cada recuncho da provincia.
Nubes imprevistas que salvaron os rexistros
Poucas veces unha masa de nubes resulta tan beneficiosa como cando frea unha ola de calor. Iso foi exactamente o que ocorreu durante a xornada do martes no val do Miño. As previsións apuntaban a máximas que podían superar os 40 graos, un listón que finalmente ninguén alcanzou grazas á presenza dunha dana situada no Atlántico que xerou unha espesa cuberta nubosa sobre a zona. O ceo cuberto durante toda a xornada actuou como un escudo térmico que impediu que o sol quentase o aire o suficiente para batir marcas. Convén lembrar que este tipo de situacións meteorolóxicas son caprichosas e que unha variación mínima na posición desa masa de aire frío en altura cambiara completamente o escenario.
O certo é que as temperaturas foron de todos os xeitos extremadamente altas, especialmente na metade oriental de Galicia. Alí onde o vento do sur soprou sen obstáculos e as nubes brillaron pola súa ausencia, os termómetros disparáronse. Vilamartín de Valdeorras liderou os rexistros galegos con eses 39,5 graos, seguido moi preto por Cospeito, na provincia de Lugo, onde se alcanzaron 39,4 graos. A diferenza entre o leste e o oeste da comunidade resultou clamorosa e pon de manifesto, unha vez máis, como a orografía e a dinámica atmosférica poden trazar fronteiras térmicas brutalmente nítidas en distancias de apenas un centenar de quilómetros.
Bochorno e noites tropicais en toda a provincia
Ninguén se lle escapaba, andando polas rúas de Ourense, que o corpo non atopaba alento. A sensación térmica resultaba asfixiante incluso nas zonas máis sombrias. E é que non basta con mirar as máximas para comprender o sufrimento que provoca unha ola de calor como esta. A noite previa ao martes foi catalogada como tropical, o que significa que as temperaturas non descendiron dos 20 graos en ningún momento. Para os que viven no casco urbano, entre o asfalto e o hormigón que acumulan calor durante o día e o liberan lentamente pola noite, durmir converteuse case nunha quimera. Demasiadas horas de exposición a temperaturas extremas sen apenas descanso nocturno.
Mentres durou o episodio, os ríos converteronse nos grandes refuxios dos galegos. En Outariz, á beira do Miño, o ambiente de baño foi constante durante a xornada do martes, con familias e grupos de amigos buscando na auga o único alivio posible a un calor que non daba tregua. Non é difícil imaxinar escenas similares en pozas e praias fluviais repartidas por toda a xeografía provincial, dende o Limia ata o Sil. O instinto de supervivencia, ao fin e ao cabo, tamén ten os seus circuítos preferidos nos meses de verán.
O final chega co ceo amenazante
Quen pensara que o peche dunha ola de calor trae consigo necesariamente unha mellora paulatina e tranquila, equivícase. A atmósfera non funciona como un termóstato que se apaga con suavidade. E aí está a clave do que vén. O mesmo fenómeno que frenou as máximas no val do Miño trae consigo inestabilidade, e a inestabilidade no pleno verán, co solo ardendo e a atmósfera cargada de humidade, tradúcese en tormentas. MeteoGalicia activou avisos por este motivo na provincia de Ourense.
