O inicio da tempada de pesca fluvial na provincia de Lugo deixou unha imaxe para lembrar: Pedro Castro, un alumno de infantil do colexio Divino Maestro de apenas seis anos, conseguiu sacar do río Miño unha trucha que pesou 2,2 kilos e alcanzou os 66 centímetros de lonxitude. Ocorreu o domingo, día no que miles de caceiros estrenaron a campaña anual, e a captura produciuse na zona de Santa Isabel, moi próxima á desembocadura que marca o panorama ao sur de Lugo.
Unha xornada inesquecible xunto ao pai
Non era a primeira peza que soma o pequeno pescador, que dende os catro anos acompaña ao seu pai á beira. Con todo, aquel domingo —a apertura oficial da tempada— a magnitude do exemplar converteu a mañá nunha cousa excepcional. Segundo relatan os que estaban na beira, Rubén Castro e o seu fillo formaron un tándem eficaz: o pai lanzaba o señuelo e o neno encargábase de recoller a liña ata que, nun dos aqueles lances, o peixe respondeu con forza.
«Foi un traballo en equipo», explicou Rubén, que participaba na escola de pesca da asociación local.
O lance tivo tamén sabor artesanal: Pedro fabrica as moscas que usa como cebo e o domingo empregou un peixe artificial. Tras a captura, o neno posou coa trucha para a fotografía de rigor —unha imaxe que, na era das redes sociais, recorre xa conversas e grupos de pesca— e quixo levar o exemplar á súa nai como trofeo. Aínda así, o seu pai lembra que o habitual nas súas saídas é devolver ao río as pezas; practican a pesca sen morte, unha modalidade conservacionista que buscan inculcar aos máis novos.
A pesca en Lugo: tradición, escola e números
A escena enmárcase nun movemento crecente por recuperar a afección entre as novas xeracións. A asociación Os Troiteiros de Ombreiro, que organiza a escola á que pertence Pedro, forma a máis dunha vinteira de menores entre 5 e 15 anos. O domingo, ademais do benjamín do grupo, outros sete nenos saíron a pescar acompañados por monitores. A presenza de familias e escolas de pesca comeza a refrendar unha realidade: a pesca fluvial non é só deporte individual, senón transmisión xeracional e vínculo co territorio.
En Galicia hai un colectivo numeroso de afeccionados: arredor de 48.453 cañistas contan con licenza, o que converte á comunidade nun referente nacional na pesca recreativa. Non é raro, polo tanto, que a inauguración da tempada amose resultados dispares: mentres algúns volven a casa con boas pezas, outros conformanse coa espera xunto ao río. En Castro de Rei, por exemplo, outro cañista abriu a campaña cunha trucha de case medio metro, o que subliña que a variedade de capturas foi a nota dominante o fin de semana.
Detrás destas cifras hai debates abertos en Lugo e en toda Galicia sobre xestión piscícola, soltura de exemplares e conservación de tramos fluviais. Os membros de Os Troiteiros explican que a trucha capturada por Pedro era un macho autóctono, de carne branca, distinto dos exemplares de soltura, máis asalmados. Esa distinción interesa non só aos puristas da pesca senón a aqueles que traballan en recuperar a biodiversidade de ríos historicamente alterados.
Formación, recuperación y futuro
A aposta pola formación de novos pescadores forma parte de proxectos locais máis amplos. A escola de Os Troiteiros non só ensina técnica e seguridade xunto á auga; tamén incorpora prácticas conservacionistas e a elaboración artesanal de señuelos, unha tradición que se mantén viva entre aqueles que coñecen o Miño dende nenos. A actividade destas asociacións axuda ademais a reconectar á poboación con tramos do río que durante décadas estiveron menos coidados ou infrautilizados.
O modelo de ensinar a respectar o medio antes que a capturar a toda costa parece dar froitos. Rubén califica ao seu fillo como «un apaixonado» da pesca; os irmáns maiores, de 9 e 13 anos, cando saen con el fan máis para xogar, pero xa conviven coa sensibilidade cara ao río. A semente que se planta nestes cursillos pode ter efectos a medio prazo: máis pescadores formados, maior presión para a xestión sostible e, no mellor dos casos, ríos con mellores poboacións autóctonas.
A historia dun neno cunha trucha de 2,2 kilos tamén ten un compoñente de imaxe pública. Nos municipios como o de Santa Isabel, a escasos quilómetros do casco urbano lucense, episodios así reavivan a relación social cos ríos, atraen a familias e abren debates en torno a medidas que compatibilicen a pesca recreativa coa conservación e o desfrute cidadán da paisaxe fluvial.
Mirando cara adiante, o calendario da tempada e as iniciativas de escolas como a de Os Troiteiros marcarán o pulso da afición en Lugo. Se a xornada inaugural deixou sorrisos pola captura de Pedro, tamén deixou preguntas: como equilibrar a afición coa protección dos ecosistemas, como potenciar a pesca responsable entre os menores, e que papel poden xogar as administracións locais para apoiar as asociacións que traballan na ribera. Se algo quedou claro o domingo, é que a pesca ten relevo xeracional e que, ás veces, as anécdotas da apertura terminan sendo pequenas leccións de territorio.
Pódete interesar:
