A segunda xornada da vigésima primeira edición do Resurrection Fest xa ten data para os libros da historia. Este xoves, o festival de Viveiro viviu unha das súas noites máis memorables co recinto completamente lleno e unha enerxía que non se quedó no gráfico. Iron Maiden era o gran atractivo dunha xornada que quedará grabada na memoria de ques que tivéron a sorte de estar aí.
Unha noite que pasará aos anales
Pocas veces un cartel logra condensar tanta expectación nun mesmo día. A banda británica, referencia absoluta do heavy metal a nivel mundial, piséu o escenario lucense enfront de un aforo que non deixaba ni un resquicio libre. Ver a Iron Maiden nun festival do norte de Galicia ten algo de acontecimiento casi extraordinario, de esas cousas que parecen improbables ata que ocurren. E occured.
Queu que haxa pisado algú vez o recinto do festival sabe que a resposta do público galego ten un sabor distinto. Este xoves esa química atopó cotas difíciles de repetir. A só presencia do nome da banda londinense no cartel xa gardó unha demanda que desembocou no lleno total. A xente respondió con unha entrega absoluta, desde o primeiro acorde ata o último. Demasiado tempo esperando este momento.
Aunque toda a atención sexa inevitablemente na formación británica, a xornada do xoves ofrecíu moito máis. O programa completou unha proposta variada que manteve ás masas en constante ebullición durante toda a tarde e a noite. Difícil atopar a algú con ganas de máis ao rematar a xornada.
A vila costera que se transforma
A ningunha se le escapa o que supón o Resurrection Fest para unha comarca como A Mariña. Durante uns días ao ano, este rincon da provincia de Lugo se transforma de raíz. De vila costera apacible a capital europea do metal. O contraste é brutal e fascinante ao mesmo tiempo.
Basta caminar polo centro histórico de Viveiro para percibir o cambio. A oferta de alojamento en toda a zona satura semanas antes de que suene a primeira guitarra. Hostales, hoteles, campings e apartamentos turísticos llenan as súas reservas con aficionados llegados dos puntos máis diversos do mapa. Os comercios locales, desde as panaderías ata os restaurantes da zona viexa, notan o tirón. É a inxecta de vida que unha comarca do litoral galego agradece especialmente nos meses estivais.
Convén recordar que sustentar un evento desta envergadura non é tarefa sencilla. Non calquera localidad podría absorber a llegada masiva de público sen que os servizos básicos se resientan. Viveiro ha demostrado, a lo largo de máis de dúas décadas, que conta coa infraestrutura necesaria e, sobre todo, coa voluntade institucional e social para que o festival siga crecendo sen estrangulamentos. É un equilibrio delicado que se vai ajustando cos anos.
Vinte e unha edicións construíndo unha marca
O certo é que o Resurrection Fest deixou atrás hai tempo esa etiqueta de cita modesta para converterse nun referente internacional. A vixésima primeira edición confirma unha traxectoria ascendente que colocou a Viveiro no mapa dos grandes eventos de música do continente. Non foi un camiño de rosas. Cada edición supónu un reto loxístico maior que o anterior.
Basta con mirar a evolución dos carteles para entender a dimensión alcanzada. A presenza de Iron Maiden nesta edición non é un feito illado, senón a consolidación dunha liña de programación que apunta cada vez máis alto. Que unha banda desa talla inclúa o festival galego no seu itinerario di moito do prestigio acumulado polo evento. Tamén da capacidade da súa organización para tentar artistas de primeiro nivel mundial.
Non é menor o dato da aforo completo na xornada do xoves. É a proba máis elocuente de que a aposta por Viveiro segue sendo gañadora.
