Enxeñeiros poñen deberes: sete xoias galegas urxen rehabilitación

As termas de Ourense, as murallas de Tui e a lonxa coruñesa do Gran Sol encabezan unha lista de sete infraestruturas que, segundo o colexio de enxeñeiros, reúnen potencial para converterse en motores turísticos se se abordan tarefas de rehabilitación. A proposta pon o foco no patrimonio construído, moitas veces esquecido, que podería redefinir a oferta de turismo en Galicia. Non é a primeira vez que salta a alarma: a conservación destes espazos leva anos no arame.

Poucas veces o diagnóstico é tan unánime. Diversos axentes reclaman unha intervención urxente en enclaves que van dende a ribeira termal do Miño ata as murallas que abrazan Tui. Non abonda coa foto: o que urxe é unha aposta sostida que combine restauración, difusión e xestión moderna.

Termas e murallas, dous símbolos baixo ameaza

Quen camiña pola beira do Miño en Ourense non tarda en atoparse coa imaxe: as termas, antano orgullo da cidade, sobreviven entre matogueiras e estruturas deterioradas. A auga segue brotando quente, pero a contorna acusa a falta de coidados. O certo é que, malia a afluencia de visitantes, o investimento en mantemento segue sen estar á altura do seu valor cultural e económico. Un responsable do sector turístico lembra que Ourense leva anos vendéndose como cidade das augas, pero o abandono dalgunhas instalacións pesa coma unha lousa.

Máis ao sur, as murallas de Tui levan séculos vixiando a raia con Portugal. Porén, o paso do tempo e a escaseza de intervencións de calado deixaron a súa pegada. Aquí, o reto non é só preservar a pedra, senón converter o recinto nun espazo vivo, onde a historia se mesture coa actividade cultural e o comercio local. O tirón da Eurocidade debería ser un revulsivo, pero o deterioro da muralla resta atractivo e limita as posibilidades de desenvolvemento.

A lonxa do Gran Sol e outros casos: de polo industrial a reclamo turístico

A ninguén se lle escapa o potencial da lonxa do Gran Sol na Coruña. Trátase dunha infraestrutura ligada ao porto, testemuña da tradición pesqueira da cidade. Porén, o edificio e a súa contorna quedaron rezagados fronte ao pulo doutras zonas portuarias reconvertidas en espazos de lecer ou cultura, como ocorre noutras cidades europeas. Un alto cargo municipal recoñece que a lonxa podería ser moito máis ca un punto de poxa: a integración coa cidade permitiría abrila ao visitante, diversificar usos e xerar actividade durante todo o ano.

Pero a lista non remata aí. Segundo fontes colexiais, hai cando menos catro infraestruturas máis repartidas pola xeografía galega que poderían experimentar unha segunda vida se se aposta pola rehabilitación. Fálase de espazos como antigos apeadeiros ferroviarios, pontes históricos e áreas industriais en desuso. Todos eles comparten unha mesma realidade: levan anos agardando unha intervención que non acaba de chegar. Demasiado tempo.

Unha oportunidade para o turismo, a economía e a identidade

Cómpre lembrar que o turismo patrimonial é un filón en Galicia. Abonda con mirar os datos da última tempada: a afluencia a puntos emblemáticos como a catedral de Santiago ou as illas Cíes segue a bater récords. Porén, boa parte do territorio queda fóra do circuíto. Aí está a clave, segundo fontes da administración autonómica: diversificar a oferta e apostar pola recuperación de espazos con historia, lonxe dos focos habituais.